Uzasadnienie
J.R. wniósł do sądu administracyjnego pismo zatytułowane "pozew" w którym sformułował szereg zarzutów pod adresem Urzędu Miasta. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 października 2005 r. skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez:
* wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ewentualnie przez nadesłanie odpisu,
* oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. przywrócił J.R. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lutego 2006 r. skarżący został ponownie wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez:
- - wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ewentualnie przez nadesłanie odpisu,
- - oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy.
W odpowiedzi na wezwanie J.R. podał, iż nie jest w stanie przedstawić szeregu dokumentów z uwagi na utrudnienia ze strony organów administracji. Nadto skarżący oświadczył, że skarga dotyczy Urzędu Miejskiego tj. Wydziału Finansowego w sprawie podatku od nieruchomości, Wydziału Geodezji i Nieruchomości w sprawie podatku od gruntu oraz infrastruktury technicznej budynku i otoczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie rozważań należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § l pkt l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.-zwanej dalej p.p.s.a.).
Zgodnie z art 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Wymaga zwrócenia uwagi fakt, że wniesiona przez J.R. skarga jest bardzo ogólnikowa i zawiera wiele nieprecyzyjnych zarzutów kierowanych pod adresem organu administracji. Analiza treści skargi jak i dołączonych doń dokumentów pozwala jednak na wyciągnięcie wniosku, że skarga dotyczy między innymi sprawy związanej z zawartymi przez skarżącego z Urzędem Miejskim umowami dzierżawy a następnie umowy najmu i powstałego na tym tle sporu odnośnie długu z tytułu czynszu. Nadto skarga dotyczy kwestii wynikłych związku z ofertą tegoż organu przedstawioną skarżącemu w przedmiocie przeniesienia w trybie art. 231 k.c. prawa własności nieruchomości zabudowanej budynkiem handlowym, dwukondygnacyjnym, w zabudowie szeregowej o powierzchni użytkowej całkowitej 92,90 m, w którym znajdują się dwa lokale, oznaczonej w operacie ewidencji gruntów nr [...] o pow. 110 m2',obręb 17, położonej przy ul. [...], wzniesionym przez nabywców nakładem kosztów własnych w wysokości 103.680 zł. Z treści skargi wynika, że skarżący nie przyjął tejże oferty i w konsekwencji domaga się unieważnienia przetargu dotyczącego wskazanej powyżej nieruchomości.
W ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości, że J.R. swoje żądania opiera na zdarzeniach mających swoje źródło w stosunkach cywilnoprawnych. Zaznaczyć więc trzeba, że wszelkie spory wynikłe na tle zawierania i rozwiązywania umów najmu nieruchomości, rozstrzygane są nie na drodze postępowania administracyjnego w formie decyzji, lecz w postępowaniu cywilnoprawnym przed sądami powszechnymi.
Odnośnie żądania skarżącego unieważnienia przetargu - bez bliższego określenia odnośnie jego przedmiotu, daty, miejsca przeprowadzenia - należy wskazać, iż zgodnie z art. 40 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (jedn. tekst: Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) uczestnik przetargu może, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyniku przetargu ustnego lub doręczenia zawiadomienia o wyniku przetargu pisemnego, zaskarżyć czynności związane z przeprowadzeniem przetargu do wojewody, jeżeli przetarg dotyczy nieruchomości Skarbu Państwa, albo do organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli przetarg dotyczy nieruchomości stanowiących własność tej jednostki. Powyższe zagadnienie reguluje szczegółowo § 11 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości (Dz. U. Nr 207, poz. 2108).
Stosownie do § 11 ust. 4 cyt. Rozporządzenia, wojewoda albo organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego może uznać skargę za zasadną i nakazać powtórzenie czynności przetargowych lub unieważnić przetarg albo uznać skargę za niezasadną.
Należy jednocześnie zaznaczyć, iż unieważnienia przetargu przez uprawnione do tego podmioty nie można traktować jako decyzji wydanej w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Od rozstrzygnięcia o uznaniu skargi za niezasadną odwołanie nie przysługuje. Uczestnikowi przetargu niezadowolonemu z rozstrzygnięcia służy natomiast prawo wytoczenia stosownego powództwa do sądu powszechnego, w którym to postępowaniu sąd zobowiązany jest samodzielnie ocenić prawidłowość ogłoszenia, organizacji, i przeprowadzenia przetargu oraz określić skutki prawne będącej rezultatem, dokonanej oceny (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2003 r., III CZP 95/02, OSNC nr 11, poz. 146).
Reasumując w ocenie Sądu, skarga J.R. nie dotyczy sprawy podlegającej kognicji sądu administracyjnego, a zatem z mocy art. 58 § l pkt l p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Niezależnie od wystąpienia powyższej negatywnej przesłanki dopuszczalności skargi, podlega ona odrzuceniu jeszcze z innego powodu. Skarżący bowiem pomimo wezwania do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, nie wskazał w sposób należyty numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ani też nie skonkretyzował organu, któego działalności czy bezczynności skarga miałaby dotyczyć. W konsekwencji skarga nie mogła uzyskać właściwego biegu. Zgodnie z art. 58 § l pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.