Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 8 marca 2007 r. w sprawie II SA/Go 753/06 uchylił zaskarżone przez K.M. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej organu, wyrokiem z dnia 29 lutego 2008 r. w sprawie l OSK 910/07 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawą Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. do ponownego rozpoznania. Dni 9 maja 2008 r. wpłynął do Sądu wniosek K.M. o przyznanie prawa pomocy w przedmiocie ustanowienia adwokata złożony na urzędowym formularzu PPF. W uzasadnieniu wniosku skarżący między innymi podał, iż odbywa karę pozbawienia wolności, nie posiada oszczędności a żona pracuje jedynie dorywczo. K.M. oświadczył, że posiada zadłużenie z tytułu alimentów.
Wniosek jest uzasadniony.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Należy podnieść, iż co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.
Fakty podane przez K.M. świadczą o jego bardzo trudnej sytuacji materialnej. Wystarczy wskazać, iż skarżący nie uzyskuje dochodu z uwagi na odbywanie kary pozbawienia wolności, nie posiada oszczędności ani innych składników majątku. Nadto posiada dług z tytułu nieopłaconych świadczeń alimentacyjnych.
W takiej sytuacji uzasadniony jest wniosek, iż K. M. nie posiada środków umożliwiających ustanowienie zawodowego pełnomocnika
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.