Uzasadnienie
E.K. wniósł skargę na czynność Starosty Powiatu z dnia [...] listopada 2011 roku nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem Starosta odmówił zwrotu kwoty 425 zł stanowiącej część opłaty za wydanie kart pojazdów marki [...] nr rej. [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na bezzasadność żądania strony, wynikającą z dyspozycji przepisów działu III Ordynacji podatkowej..
Zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2012 r. (k. 8 akt sprawy) Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi poprzez wsazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub czynności, pod rygorem przyjęcia, że skarga została wniesiona na pismo z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...], a także do wykazania, że przed wniesieniem przedmiotowej skargi skierował do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem przyjęcia, że takie wezwanie nie było wystosowane.
Powyższe wezwanie skarżący odebrał w dniu 18 stycznia 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 12 akt sprawy).
Jednocześnie Sąd wezwał organ, do wskazania czy skarżący, przed wniesieniem przedmiotowej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skierował do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W dniu 25 stycznia 2012 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo E.K., w którym wskazał, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest pismo Starosty z dnia [...] listopada 2011r. nr [...]. Nadto skarżący nie wykazał, aby przed wniesieniem skargi do sądu skierował do organu pisemne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Natomiast w dniu [...] stycznia 2012r. do Sądu wpłynęło pismo Starosty nr [...], którym organ wyjaśnił, iż E.K. przed wniesieniem skargi do WSA w Gorzowie Wlkp. nie skierował do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 §3 ppsa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów określają przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako ppsa.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 tego przepisu akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Analiza treści skargi i poprzedzających ją pism skarżącego i organu prowadzi do wniosku, iż skarga została złożona na czynność Starosty polegającej na odmowie dokonania zwrotu części opłaty uiszczonej za wydanie karty pojazdu tj. czynność o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skuteczność wniesienia takiej skargi, a więc możliwość merytorycznego rozpoznania przez Sąd sprawy, uzależniona jest od spełnienia szeregu warunków natury formalnej, w tym od terminowości dokonywania kolejnych czynności w postępowaniu administracyjnym oraz sądowoadministracyjnym.
Zgodnie bowiem z regulacją art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie natomiast do treści § 3 art. 52, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Skargę natomiast do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, Starosta zajął stanowisko w sprawie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu w piśmie z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...], które zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 listopada 2011 r. Zatem należy przyjąć, że to właśnie w tym dniu skarżący dowiedział się o czynności organu administracji. Czternastodniowy termin do złożenia wniosku o usunięcie naruszenia prawa upłynął więc z dniem 14 grudnia 2011 r. Tymczasem skarżący nie wykazał, aby dopełnił tej czynności. W szczególności nie wykonał zarządzenia Sądu z dnia 16 stycznia 2011 r. zobowiązującego do wykazania, czy skierował do Starosty pisemne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w przywołanym art. 52 § 3 P.p.s.a. Oznacza to w konsekwencji nie uzupełnienie braków formalnych skargi.
Na marginesie zaznaczyć należy, iż na wezwanie Sądu, organ oświadczył, iż skarżący nie skierował do niego wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa sąd odrzuca skargę, jeśli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Jedną z objętych tym przepisem "innych przyczyn" jest właśnie niewyczerpanie środków zaskarżenia przewidzianych w art. 52 ppsa, w tym przypadku wezwania do usunięcia naruszenia prawa z art. 52 § 3 ppsa.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowił jak w sentencji orzeczenia.