Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2015 roku nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 roku w sprawie ustalenia odszkodowania za prawo własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] o powierzchni 0,0180 ha, położonej w obrębie miasta, która przeszła z mocy prawa na własność Gminy o statusie miejskim.
Na powyższą decyzję Wojewody skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wnieśli A.G., D.G. i H.B., kwestionując jej zasadność i zgodność z prawem. Kwestionując prawidłowość sporządzonego operatu szacunkowego w oparciu o który ustalono wysokość odszkodowania skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji oraz o zasądzenie od organu na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.
Po otrzymaniu skargi, decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] Wojewoda działając m.in. w oparciu o treść art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., uwzględnił w całości skargę A.G., D.G. i H.B., uchylił własną decyzję z dnia [...] lutego 2015 roku nr [...] oraz decyzję Starosty z dnia [...] grudnia 2014 roku nr [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.. Decyzję tę doręczono stronom oraz organowi. Strona nie wniosła na powyższą decyzję skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Z uwagi na powyższe, pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. organ – Wojewoda wniósł o umorzenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie należało umorzyć.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1 i 2 wskazanego przepisu. Jedną z przyczyn bezprzedmiotowości postępowania jest uwzględnienie przez organ skargi w całości na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., czyli zastosowanie przez ten organ tzw. instytucji autokontroli (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 184, 436-437).
Skorzystanie przez organ, którego decyzję zaskarżono, z przewidzianej w art. 54 § 3 p.p.s.a. instytucji autokontroli podejmowanych aktów czyni wywołane skargą postępowanie sądowe bezprzedmiotowym z uwagi na to, że wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji skutkuje brakiem przedmiotu postępowania przed sądem administracyjnym. To z kolei, jak już wyżej wskazano, prowadzi do umorzenia postępowania z uwagi na treść art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tego względu, z uwagi na uwzględnienie przez organ we własnym zakresie skargi w całości, brak było podstaw do tego, aby niniejsze postępowanie sądowe nadal się toczyło.
W świetle powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Z kolei zawarte w pkt 2 sentencji rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania znajduje oparcie w treści art. 201 § 1 p.p.s.a. W myśl tego przepisu zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącemu od organu m.in. w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a., co miało miejsce w niniejszej sprawie.