Uzasadnienie
Pismem [...] D.B. zwróciła się - bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z., wyrażając swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. jakim było postanowienie z dnia [...] wydane na podstawie art. 24 § 3 w zw. z art. 24 § 1 pkt 6 k.p.a. w przedmiocie odmowy wyłączenia sześciu pracowników tego organu od załatwiania toczących się spraw o udzielenie pomocy społecznej. Ponadto skarżąca zażądała w ramach nadzoru nad MOPS ustosunkowania się co do zasadności przedmiotowego postanowienia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. postanowieniem [...], na podstawie art. 17 pkt 1, art. 26 § 2 w związku z art. 25 k.p.a. i uwzględnieniem art. 123 i art. 124 § 1 k.p.a., uznało wniosek skarżącej za nieuzasadniony z uwagi na brak ustawowych przesłanek do wyłączenia organu administracji publicznej od załatwiania spraw z wniosku D. B. w przedmiocie przyznania pomocy społecznej. Jednocześnie strona została pouczona, iż od tego postanowienia nie przysługuje jej zażalenie.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. złożyła D.B. podnosząc, iż Kolegium rozpatrzyło jej wniosek o wyłączenie organu w sposób nienależyty, zawierając szeroki opis swoich subiektywnych odczuć dotyczących pracy wymienionych przez organ l instancji pracowników.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. wniosło o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ podał, iż od postanowienia nr [...] zażalenie nie przysługiwało, o czym strona była poinformowana, nie kończyło ono również postępowania, ani też nie rozstrzygało sprawy co do istoty, a zatem nie przysługuje na nie również skarga do sądu administracyjnego. Jednocześnie Kolegium podniosło, iż niezależnie od powyższego w sprawie nie zachodziły ustawowe przesłanki do wyłączenia organu l instancji w sprawach pomocy społecznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, iż jej wniesienie w przedmiotowej sprawie było niedopuszczalne. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 pkt 2 cytowanego powyżej artykułu stanowi, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje między innymi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W myśl art. 26 § 2 w związku z art. 25 k.p.a. organ administracji publicznej podlega wyłączeniu od załatwienia sprawy dotyczącej interesów majątkowych następujących kategorii osób: a) kierownika tego organu, b) osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach prawnych określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3 (małżeństwa, pokrewieństwa i powinowactwa do drugiego stopnia, przysposobienia, opieki i kurateli), c) osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia, d) osób pozostających z tą osobą w stosunkach prawnych określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3 k.p.a.
Wyłączenie lub odmowa wyłączenia następują w formie postanowienia (art. 123 k.p.a.).
Postanowienie wydane w tej kwestii nie kończy postępowania, nie przysługuje na nie zażalenie, nie rozstrzyga również sprawy co do istoty, a zatem skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Kodeks postępowania administracyjnego nie przyznaje stronie postępowania administracyjnego prawa do wniesienia zażalenia od postanowienia w przedmiocie wyłączenia bądź odmowy wyłączenia pracownika organu administracji publicznej od udziału w sprawie.
Strona ma jednak możliwość poddania kontroli takiego postanowienia.
W wyroku z dnia 7 marca 200r. sygn. akt P 8/03 Trybunał Konstytucyjny (OTK-A 2005/3/20) wskazał, iż kontrola rozstrzygnięcia w przedmiotowym zakresie odbywa się dopiero przy rozstrzyganiu odwołania od orzeczenia, kończącego postępowanie w danej instancji, a nie w postępowaniu wpadkowym na podstawie zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika organu administracji publicznej.
Należy przy okazji zwrócić uwagę na inną kwestię, a mianowicie, iż wniosek D. B. o wyłączenie organu nie dotyczył konkretnej sprawy. Wobec tego, iż kontrola postanowienia o wyłączenie lub odmowie wyłączenia organu może się odbyć dopiero przy rozpoznawaniu odwołania od rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w danej instancji, wniosek o wyłączenie musi dotyczyć i być rozpoznawany w konkretnej sprawie, a nie może dotyczyć wszystkich spraw danej osoby prowadzonych w organie. W tym stanie rzeczy Sąd uznając, że skarga nie podlega jego kognicji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.. U. Nr 153, poz. 1270) odrzucił skargę.
Należy przy okazji zwrócić uwagę na inną kwestię, a mianowicie, iż wniosek D. B. o wyłączenie organu nie dotyczył konkretnej sprawy. Wobec tego, iż kontrola postanowienia o wyłączenie lub odmowie wyłączenia organu może się odbyć dopiero przy rozpoznawaniu odwołania od rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w danej instancji, wniosek o wyłączenie musi dotyczyć i być rozpoznawany w konkretnej sprawie, a nie może dotyczyć wszystkich spraw danej osoby prowadzonych w organie. W tym stanie rzeczy Sąd uznając, że skarga nie podlega jego kognicji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.. U. Nr 153, poz. 1270) odrzucił skargę.