Uzasadnienie
W dniu 18 lipca 2012 roku w Dzienniku Urzędowym Województwa został ogłoszony Statut Związku Międzygminnego "E " uchwalony przez Rady Gmin: [...].
Wojewoda, powołując się na przepisy art. 93 w zw. z art. 99 ust. 1a ustawy z dnia 8 marca 1990 roku - O samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w związku z art.3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270 j.t.) zaskarżył tenże Statut w zakresie postanowień uregulowanych w § 6 ust. 2 lit b w sprawie realizowania praw i obowiązków organów gminy określonych w ustawie z dnia 13 września 1996 roku - O utrzymaniu porządku i czystości w gminach (t.j. Dz.U. z 2012 roku, poz. 391), w zakresie zadań określonych w ust.1 poprzez wydawanie decyzji administracyjnych. W ocenie skarżącego powyższy zapis narusza art. 6 ust. 7 i 11 oraz art. 6q, 6t powyższej ustawy. Wskazując powyższe naruszenie skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności w § 6 ust. 2 lit b Statutu.
W ocenie skarżącego zakwestionowany zapis narusza art.6 ust. 7 i 11 oraz art.6q, 6r ustawy O utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zgodnie z art. 6 ust. 7 tej ustawy wójt, burmistrz, prezydent miasta wydaje z urzędu decyzję, w której ustala: 1) obowiązek uiszczania opłat za odbieranie odpadów komunalnych lub opróżnianie zbiorników bezodpływowych;
- 2) wysokość opłat wyliczonych z zastosowaniem stawek, o których mowa w ust. 2;
- 3) terminy uiszczania opłat, o których mowa w pkt 1;
- 4) sposób i terminy udostępniania pojemników lub zbiorników w celu ich opróżnienia. Opłaty, o których mowa w ust. 7, są dochodami budżetów gmin (ust. 11 art. 6 ww. ustawy).
Z tych racji, zdaniem skarżącego nie ma podstaw do tego, aby przekazać związkowi międzygminnemu, który w myśl art. 65 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym-posiada osobowość prawną, uprawnień związanych z wydawaniem decyzji ustalających obowiązek uiszczania opłat za odbieranie odpadów. Zdaniem Wojewody stanowisko to znajduje potwierdzenie również w art.6q ustawy o utrzymaniu czystości, w którym ustawodawca postanowił, że: "W sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997roku - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta".
W ocenie organu nadzoru w konsekwencji powyższego, na związek międzygminny nie można przenieść prawa pobierania opłat za gospodarowanie odpadami, pomimo tego, że w myśl art.3 ust. 2a ustawy O utrzymaniu czystości i porządku w gminach w razie wykonywania przez związek międzygminny zadań, o których mowa w art.3 ust.2, określone w ustawie prawa i obowiązki organów gminy, w tym uchwalanie aktów prawa miejscowego, wykonują właściwe organy tego związku.
W odpowiedzi na skargę Związek Międzygminny "E" domagał się jej odrzucenia. Zdaniem Związku, Wojewoda, określając strony postępowania mającego toczyć się wskutek wniesienia skargi wskazał jako stronę przeciwną do skarżącej — Związek Międzygminny,,E". Zgodnie z art. 32 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: "W postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi." Z tej racji w przedmiotowej sprawie Związek Międzygminny,,E" nie spełnia ww. przesłanki ustawowej. To organy poszczególnych gmin podjęły stosowne uchwały przyjmujące Statut Związku. Stąd też, zdaniem Związku to poszczególne Rady Gmin, a nie Związek czy nawet jego organ uchwałodawczy — Zgromadzenie Związku powinny być wskazane jako strona przeciwna w przedmiotowej sprawie. W związku z powyższym, strona skarżąca błędnie określiła stronę, której działanie skarży i Związek nie posiada w tym przedmiocie stosownej legitymacji do występowania w sprawie.
Następnie pismem z dnia [...] lutego 2013 roku Wojewoda cofnął skargę w związku ze zmianą stanu prawnego. Wpierw w dniu 23 stycznia 2013 r. wszedł w życie przepis art. 6 r ust. 1 a ustawy o utrzymaniu w czystości i porządku w gminach dodany przez art. 206 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach stanowiący, że,,w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2 w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi mogą stanowić w całości lub w części dochód związku międzygminnego".
Z kolei art. 1 pkt 8 ppkt a) ustawy z dnia 25 stycznia 2013 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ogłoszonej w Dz. U. z dnia 19 lutego 2013 r. poz. 228, wprowadził zmianę w treści art. 6 r ust. 1 a ustawy otrzymując brzmienie:,,w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2 w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowią dochód związku międzygminnego w całości lub w części odpowiednio do zakresu przejętych zadań". Ponadto ustawa ta dodała art. 6 r ust. 1 b zgodnie z którym w przypadku, o którym mowa w ust. 1 a organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest zarząd związku międzygminnego.
Zdaniem Wojewody powyższe uregulowania eliminują rozbieżności interpretacyjne dotyczące możliwości przeniesienia prawa pobierania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi na związek międzygminny, jakie istniały w dniu sporządzenia przez organ nadzoru przedmiotowej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 roku poz. 270), dalej nazywanej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W kontrolowanej sprawie żadna z przesłanek stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia przez stronę skarżącą nie zaistniała, stąd z powołaniem się na przepis art. 161 § 1 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie.