Uzasadnienie
W.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2017 roku nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. Wraz ze skargą złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należało umorzyć.
Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej w skrócie p.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania m.in. w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Merytoryczne rozpoznawanie wniosku skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należy zatem uznać za bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy na skarżącym z mocy ustawy nie spoczywa obowiązek ponoszenia tych kosztów.
Wobec powyższego, na podstawie art. 249a p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.