Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Go 251/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2023 r.,
Nr [...], którą to decyzją utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej, działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy z [...] listopada 2022 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji z [...] lutego 201r. wraz z późniejszymi decyzjami, przyznającą D. K. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad córką D. K.-K. na okres od 1 stycznia 2013 r. do odwołania.
W dniu 29 czerwca 2023 r. skarżąca uiściła na rachunek bankowy Sądu kwotę 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej jako p.p.s.a.), opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Stosownie natomiast do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Z uwagi na to, że niniejsza sprawa należy do ww. kategorii spraw uznać należało, iż uiszczona przez skarżącą opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł, jest opłatą nienależną, bowiem uiszczona została przez stronę, która z mocy prawa zwolniona jest od ponoszenia kosztów sądowych, w tym także opłaty kancelaryjnej.
Wobec tego Sąd na podstawie art. 225 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.