Uzasadnienie
S.J. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2004r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] maja 2004r. Nr [...] odmawiającą wymeldowania z pobytu stałego przy ulicy [...] K.J..
Po doręczeniu mu zawiadomienia o terminie rozprawy w przedmiotowej sprawie w dniu [...] września 2005r., pismem z dnia [...] września 2005r. skarżący cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania w sprawie, albowiem K.J. dobrowolnie opuścił lokal. Skarżący natomiast przekazał ten lokal w posiadanie administratorowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd.
Jednakże sąd może uznać tę czynność procesową za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością.
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, zatem wola skarżącego jako dysponenta skargi jest dla sądu wiążąca.
Stąd też z mocy art. 161 § 1 pkt 1 wyżej cytowanej ustawy postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć.
Jednocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ww. ustawy Sąd z urzędu zwraca stronie połowę uiszczonego wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana.