Uzasadnienie
W dniu 10 kwietnia 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga A.B. na czynność Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] w przedmiocie opłaty dodatkowej za parkowanie pojazdu.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 kwietnia 2008r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 16 maja 2008r. Pomimo upływu w/w terminu, skarżący nie uiścił wymaganego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli zatem pismo wniesione do sądu obarczone jest brakiem w postaci jego nieopłacenia, przewodniczący nakłada na wnoszącego obowiązek uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego we wskazanej wysokości, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Mając na względzie treść powyższych przepisów zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2008r. Przewodniczący Wydziału wezwał A.B. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 200 zł, wskazując jednocześnie 7-dniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać przez skarżącego wykonany.
Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 16 maja 2008r., o czym świadczy jego własnoręczny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 21 akt), zatem ostatnim dniem, w którym skarżący powinien był wywiązać się z nałożonego nań obowiązku był dzień 23 maja 2008r. Pomimo prawidłowego doręczenia skarżącemu wezwania, wskazany przez Sąd termin upłynął bezskutecznie.
W konsekwencji, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.