Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2013r. D.K. (reprezentowana przez pełnomocnika adw. D.C.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewody nr [...] z dnia [...] stycznia 2013r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza nr [...] z dnia [...] września 2012r. w przedmiocie wymeldowania skarżącej oraz jej syna B.K. z pobytu stałego z lokalu położonego w [...]. W złożonej skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji "z uwagi, iż jej wykonanie pociągnie dla skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz z uwagi na toczące się przed Sądem Rejonowym Wydział Cywilny postępowanie o sygnaturze akt [...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności (§ 1). Jednakże po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3).
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zatem rodzajem tymczasowej ochrony prawnej udzielanej stronie przez sąd do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy, jeżeli wystąpią szczególne ku temu, wskazane powyżej okoliczności, przy czym ciężar ich wykazania spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych faktów pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania jest konieczne i zasadne. Jeżeli we wniosku strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak jest przesłanek do udzielenia stronie ochrony tymczasowej (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis wyd. 5, Warszawa 2012, s. 227-228).
Dokonując oceny złożonego w niniejszej sprawie wniosku Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.
Mając na względzie przedmiot zaskarżonej decyzji Wojewody podnieść należy, że decyzja w sprawie wymeldowania z pobytu stałego ma w istocie charakter deklaratoryjny, ewidencyjny, nie prowadzi do powstania lub utraty jakichkolwiek praw, w szczególności nie wpływa na prawa do lokalu. Jej celem jest wyłącznie doprowadzenie do zgodności pomiędzy faktycznym miejscem pobytu danej osoby, a miejscem jej zameldowania. W związku z powyższym decyzja ta, jako stwierdzająca pewien stan faktyczny, nie może co do zasady spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Także wnioskująca o wstrzymanie jej wykonania – D.K. nie wskazała konkretnych zdarzeń, czy okoliczności, które potwierdziłyby, że zachodzą przesłanki sprecyzowane przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.