Uzasadnienie
S.J. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzją organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy wymeldowania T.J. z pobytu stałego W [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z przepisem § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004 r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz. U. Nr 187, poz. 1926) w zw. z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 187, poz. 1927) sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na terenie województwa lubuskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005 r. - zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim. Mając powyższe na uwadze, na mocy powyższych przepisów, Sąd ten z dniem l lipca 2005 r. stał się właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi.
Pismem z dnia [...] września 2005 r. (data stempla pocztowego), po doręczeniu zawiadomienia o posiedzeniu sądu, skarżący cofnął skargę, wnosząc o umorzenie postępowania w sprawie.
Według przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, zm. Dz.U. z 2004 r. Nr 162, poz. 1692), cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać tę czynność procesową za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością.
Sąd zważył, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą ww. przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, zatem wola skarżącego jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając cofnięcie skargi za skuteczne, należało postanowieniem umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie.
Jednocześnie, po myśli art. 232 § 1 pkt 2 ww. ustawy, Sąd z urzędu zwraca stronie połowę uiszczonego wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana.