Uzasadnienie
A.K. wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca podała, iż otrzymuje emeryturę w wysokości 719,17 zł, która z trudnością pozwala zaspokoić podstawowe potrzeby życiowe. A.K. podała, że jest osobą w podeszłym wieku (83 lata), posiadany dom znajduje się w złym stanie technicznym.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Należy podnieść, iż co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.
Analiza sytuacji materialnej A.K. prowadzi do wniosku, iż poniesienie kosztów sądowych przekracza jej możliwości majątkowe. Należy wskazać, iż skarżąca uzyskuje niski dochód z tytułu emerytury (719,17 zł), jest osobą w podeszłym wieku. Nie posiada majątku ani oszczędności. W świetle zasad doświadczenia życiowego jest zatem oczywiste, iż uzyskiwane środki pozwalają jedynie na zaspokojenie całkowicie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej.
Reasumując należy stwierdzić, iż A.K. wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w rozumieniu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.