Uzasadnienie
W dniu 9 maja 2011 r. (data wpływu) Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., decyzję tego organu z dnia [...] marca 2011r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez zastępcę Dyrektora Centrum Pomocy Rodzinie i Polityki Społecznej w sprawie przyznania D.P. zasiłku stałego.
Na stronie ostatniej tej decyzji znajdował się sporządzony pismem ręcznym dopisek podpisany przez D.P. o następującej treści "P.S. Skoro wykłada się swój dorobek czy to badziejstwo jest moje? Uważam, że nie! Przecież nie jestem człowiekiem przeznaczonym na straty". Wraz z tym pismem, uznając, że jest ono skargą na wyżej wskazaną decyzję, Kolegium nadesłało odpowiedź na skargę oraz akta administracyjne sprawy.
W tym stanie sprawa została skierowana na rozprawę.
Zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2011 r. D.P. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie, czy stanowisko przedstawione w złożonym przez nią piśmie jest skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] oraz do wskazania przyczyn uzasadniających jej wniesienie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie strona została pouczona o treści art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.)
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, adresowana do D.P., na wskazany przez nią adres, została zwrócona przez Urząd Pocztowy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w dniu 28 czerwca 2011 r., jako nie podjęta w terminie. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął skarżącej z dniem 27 czerwca 2011 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie usunęła wskazanych braków formalnych skargi.
Skarżąca nie stawiła się także na rozprawie powiadomiona w ten sam sposób.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 46 § 1 w związku z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymogi te wynikające z zasady formalizmu procesowego skorelowane są z funkcjami kontroli sądowej. Prawnym obowiązkiem sądu jest zatem sprawdzenie, czy w pismo do niego kierowanym znajdują się formalne podstawy do wszczęcia postępowania.
Egzekwowanie tych wymogów następuje niezależnie od typu sprawy oraz tego, czy skarga została wniesiona osobiście, czy też przez pełnomocnika. Istotą wymagań formalnych jest niedopuszczenie do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym bez uzasadnionego powodu, w szczególności braków formalnych zależnych od strony (por. por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2009, s. 154).
Prezentowane są jednak stanowiska, że w świetle funkcji sądownictwa administracyjnego nie ma potrzeby stawiania stronie skarżącej takich wymagań formalnych, które wprawdzie wynikają z ustawy jednak nie mają wpływu na zakwalifikowanie pisma jako skargi i zakresu przeprowadzonej sądowej kontroli.
Niezależnie od trafności tego zapatrywania istotą skargi do sądu administracyjnego jest nie tylko spełnienie ogólnych wymogów pisma procesowego ale wyrażenie woli zaskarżenia działania, bezczynności lub przewlekłości w konkretnym postępowaniu administracyjnym. W szczególności z pisma strony wynikać musi jednoznacznie, że nie zgadza się ona z wydaną decyzją lub chociażby jej uzasadnieniem (por. wyrok NSA z dnia 26 czerwca 20007 r., I OSK 883/07, publ. Legalis). Wiąże się to z wymogiem określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego czyli przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi.
Z tych już przyczyn nie można mieć wątpliwości, że dopisek znajdujący się na przesłanej decyzji nie spełnia elementarnych wymogów skargi do sądu administracyjnego. Nie wynika z niego nawet intencja jej zaskarżenia do sądu.
W sytuacji przekazania sprawy w tym stanie do sądu oraz wstępnego nadania sprawie biegu niezbędne było wezwanie strony do uzupełniania braków formalnych skargi przez wskazanie, czy stanowisko przedstawione na ostatniej stronie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] stanowi skargę na tę decyzję oraz do wskazania przyczyn uzasadniających jej wniesienie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie strona została pouczona o treści art. 57 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżąca nie odebrała przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, pomimo jej dwukrotnego, prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską, to jest w dniu 6 czerwca 2011 r. oraz 14 czerwca 2011 r. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie, przesłaną na adres wskazany przez stronę w postępowaniu administracyjnym, Urząd Pocztowy zwrócił do sądu, jako niepodjętą w terminie. Doręczenie nastąpiło, zgodnie z wymogami art. 73 p.p.s.a. Zatem należy stwierdzić, że skuteczne doręczenie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi nastąpiło w dniu 20 czerwca 2011 r., zatem siedmiodniowy termin do ich usunięcia upłynął skarżącej bezskutecznie z dniem 27 czerwca 2011 r.
Z tych względów należy uznać, że w zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Stąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu.