Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej odmówił przyznana D.B. zasiłku okresowego od stycznia do czerwca 2017 r. z tytułu niepełnosprawności. Od powyższej decyzji D.B. wniosła dnia 17 stycznia 2017 r. odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, za pośrednictwem organu pierwszej instancji.
Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. D.B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o zabezpieczenie potrzeb socjalnobytowych w związku z decyzją Dyrektora MOPS z dnia [...] stycznia 2017r. nr [...]. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło wnioskodawczyni, że odnośnie wskazanej wyżej decyzji Dyrektora MOPS z dnia [...] stycznia 2017 r. toczyło się odrębne postępowanie odwoławcze zakończone decyzją administracyjną, przy czym wnioskodawczyni jest na bieżąco informowana o rozpatrywaniu oraz załatwianiu poszczególnych spraw. Tak długo, jak długo orzeczenie rozstrzygające daną sprawę w sposób ostateczny funkcjonuje w obrocie prawnym, kolejne postepowanie dotyczące tej samej materii jest w oczywisty sposób bezprzedmiotowe.
Na powyższe pismo SKO z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] D.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., kwestionując jego zasadność i zgodność z prawem. Wniosła o usunięcie naruszenia interesu prawnego, zaistniałego jej zdaniem na skutek powyższego pisma organu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie wskazując, iż zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu aktów i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Badanie przez sąd administracyjny merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności.
Treść znajdującego się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy, skierowanego do SKO pisma D.B. z dnia [...] stycznia 2017 r. wskazuje na niezadowolenie strony z wydanej wobec niej decyzji Dyrektora MOPS z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], przez co pismo to spełnia podstawową przesłankę odwołania w rozumieniu art. 128 k.p.a. Jednakże skarżąca dzień wcześniej, tzn. 17 stycznia 2017 r. wniosła już skutecznie, za pośrednictwem organu pierwszej instancji, odwołanie od wspomnianej decyzji nr [...]. Z ustaleń Sądu wynika, iż na skutek wniesionego przez D.B. odwołania z dnia [...] stycznia 2017 r. od decyzji Dyrektora MOPS z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego od stycznia do czerwca 2017 r. z tytułu niepełnosprawności, SKO decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Dyrektora MOPS. Od powyższej decyzji SKO D.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., który wyrokiem z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Go 213/17, oddalił skargę. Na dzień wydania niniejszego postanowienia wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny.
Powyższe oznacza, że sprawa D.B. o przyznanie zasiłku okresowego, w której Dyrektor MOPS wydał decyzję z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], została rozpatrzona w postępowaniu administracyjnym przez organy dwóch instancji, a nadto na skutek skargi strony Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. dokonał już kontroli zgodności z prawem wydanej w tej sprawie decyzji ostatecznej. W tej sytuacji uznać należy, iż zaskarżone pismo SKO z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] miało charakter wyjaśniający, informacyjny i zostało skierowane do strony w ramach rozpoznanej już przez organy sprawy administracyjnej, zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...]. Jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku, przez co nie wpływa bezpośrednio na sferę jej praw i obowiązków. Nie ma również podstaw do tego, aby pismo to kwalifikować jako orzeczenie administracyjne w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego (decyzję bądź postanowienie), na które przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego, gdyż nie zawiera ono jednego z podstawowych elementów takiego aktu, a mianowicie konkretnie i jednoznacznie sformułowanego rozstrzygnięcia o uprawnieniach czy obowiązkach strony – materialnych bądź procesowych.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzeczono jak na wstępie.