Uzasadnienie
A. W., Ł. W., G. E. pismem z dnia [...] maja 2024 r. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 6 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu oraz budowa drogi wewnętrznej na terenie działek nr [...],[...],[...],[...] położonych w obrębie [...], ul. [...], gmina [...].
W skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Na podstawie zarządzenia z dnia [...] czerwca 2024 r. skarżący G. E. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 49 akt sprawy), odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu G. E., pod adresem wskazanym w skardze, do rąk dorosłego domownika, w dniu [...] czerwca 2024 r.
W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga G. E. podlega odrzuceniu.
Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji, gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 49 akt sprawy) wynika, iż przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego skarżącego G. E. do uiszczenia wpisu sądowego, została prawidłowo doręczona dnia [...] czerwca 2024 r. w trybie przewidzianym w art. 72 § 1 p.p.s.a., odebrał ją dorosły domownik. Stosownie do treści art. 72 § 1 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było -administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Termin do wykonania zarządzenia upłynął zatem bezskutecznie z dniem [...] czerwca 2024 r. ([...]).
Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został przez skarżącego G. E. uiszczony.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w pkt 1 sentencji.
Należy w tym miejscu wskazać, że rozpoznaniu podlegać będzie skarga pozostałych skarżących: A. W. i Ł. W., która została wniesiona w terminie oraz której braki formalne zostały w terminie uzupełnione. Natomiast G. E., którego skarga została niniejszym postanowieniem odrzucona, uczestniczyć będzie w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania.
Na uwzględnienie nie zasługiwał również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu powołanego przepisu, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Skutków takich nie wywołuje decyzja tego rodzaju jak w niniejszej sprawie, w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 6 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu oraz budowa drogi wewnętrznej, gdyż nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno - budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji.
Tym samym nie można stwierdzić na tym etapie postępowania zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym argumentacji w tym zakresie w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku nie zawarto. W szczególności nie może powodować takich skutków możliwość uzyskania w przyszłości decyzji o pozwoleniu na budowę. Wydanie decyzji w przedmiocie warunków zabudowy nie przesądza, że inwestor uzyska pozwolenie na budowę.
Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tego względu Sąd stosownie do art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił jak w pkt 2 sentencji.