Uzasadnienie
Prokurator Okręgowy wniósł skargę na uchwałę Nr XLIII/315/06 Rady Miejskiej z dnia [...] czerwca 2006 r. w sprawie regulaminu udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym dla uczniów zamieszkałych na terenie gminy, w części obejmującej § 15 pkt 3 i § 17 pkt 3 oraz Załączniki Nr 1 i Nr 2 tej uchwały.
Zgodnie z § 15 pkt 3 uchwały warunkiem ubiegania się o stypendium szkolne było m.in. dołączenie do wniosku opinii dyrektora szkoły zawierającej elementy wskazane w tym przepisie. Podobnie w myśl § 17 pkt 3 uchwały dołączenie do wniosku opinii dyrektora szkoły było warunkiem ubiegania się ucznia, słuchacza i wychowanka o przyznanie zasiłku szkolnego. Natomiast zaskarżone załączniki Nr 1 i Nr 2 zawierały wzory wniosków o przyznanie stypendium szkolnego oraz zasiłku szkolnego.
Prokurator wywodził, iż objęte skargą przepisy oraz załączniki uchwały rażąco naruszają art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w związku z art. 90f oraz art. 90n ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) poprzez ustalenie, iż warunkiem ubiegania się o wskazane wyżej świadczenia jest dołączenie opinii dyrektora szkoły stanowiącej część wniosku i nałożenie w ten sposób na stronę obowiązku uzyskania opinii w sytuacji, gdy jest ona stanowiskiem innego organu w rozumieniu art. 106 k.p.a., a o jej wydanie w formie prawem przewidzianej powinien wystąpić do dyrektora szkoły po wszczęciu postępowania wójt (burmistrz, prezydent miasta), pomimo braku po stronie rady gminy upoważnienia do wydania przepisów prawa miejscowego modyfikujących w tym zakresie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.
Po otrzymaniu skargi, uchwałą Nr XXIX/255/09 z dnia [...] marca 2009 r., Rada Miejska uwzględniła skargę uchylając zaskarżone przepisy uchwały Nr XLIII/315/06 z dnia [...] marca 2009 r. oraz wprowadzając zmiany w zaskarżonych załącznikach.
W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu do podania aktualnego stanowiska w sprawie Prokurator Okręgowy pismem z dnia [...] maja 2009 r. cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania. Cofnięcie skargi uzasadnił dokonaniem przez Radę Miejską autokorekty zaskarżonej uchwały w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., skutkującej uchyleniem regulacji rażąco naruszających przepisy rangi ustawowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Prokurator złożył oświadczenie o cofnięciu skargi, przy czym brak jest podstaw do uznania tego oświadczenia za pozbawione skuteczności. Sąd nie dopatrzył się również przesłanek do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, o których mowa w art. 60 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe okoliczności, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.