Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2011r. J.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z dnia [...] października 2011r., utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011r., nakładającą na J.G. – prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PPHU-M karę pieniężną w wysokości 30.000 zł z tytułu nieprawidłowego działania urządzenia rejestrującego i nieokazania wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu oraz umarzającą postępowanie w pozostałej części.
W złożonej skardze reprezentujący stronę skarżącą pełnomocnik - r.pr. M.P. - zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podając, iż skarżący przedsiębiorca nie dysponuje środkami finansowymi pozwalającymi na zapłatę nałożonej kary pieniężnej. Ponadto wnioskodawca wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji uniemożliwi przedsiębiorcy wypłatę wynagrodzeń i innych świadczeń należnych pracownikom, zapłatę podatków oraz zobowiązań wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Powyższe, zdaniem pełnomocnika, spowoduje wszczęcie przeciwko skarżącemu postępowań egzekucyjnych, których skutkiem może być nawet upadłość przedsiębiorstwa. Pełnomocnik podkreślił, iż zapłata kary pieniężnej na podstawie decyzji obarczonej licznymi wadami prawnymi spowoduje dla strony negatywne skutki, których po zapłaceniu kary nie będzie można już zapobiec.
Nadto, w odpowiedzi na wezwanie Sądu, wraz z pismem z dnia [...] lutego 2012r. (data wpływu do Sądu: 22 luty 2012r.) pełnomocnik przedstawił sporządzony na dzień 31 stycznia 2012r. bilans, rachunek zysków i strat za okres od dnia [...] stycznia 2012r. do dnia [...] stycznia 2012r., informację bankową [...] z dnia [...] lutego 2012r. o posiadanym przez stronę kredycie bankowym na kwotę 200 tys. zł z terminem spłaty na dzień [...] stycznia 2013r., deklarację ZUS P RDA oraz listę płac za styczeń 2012r.
W piśmie z dnia [...] lutego 2012r. pełnomocnik zwrócił uwagę, że działalność skarżącego przynosi stratę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może - na wniosek skarżącego - wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy zauważyć, że z konstrukcji przepisu dopuszczającego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd wynika, że to na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania, iż w przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wystąpić może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z opisanym obowiązkiem wnioskodawcy wiąże się z kolei powinność Sądu do dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny okoliczności wskazanych we wniosku. Natomiast przesłanki, jakimi powinien kierować się Sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 ww. ustawy.
Mając na uwadze, że stanowiący przedmiot rozpoznania wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego utrzymującej w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, którą nałożono na stronę skarżącą karę pieniężną, wskazać w tym miejscu należy, że wykonanie decyzji dotyczącej należności nie zawsze wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, albowiem zależy to od okoliczności sprawy, między innymi od wysokości kwoty, której dotyczy decyzja i stopnia dolegliwości powstałych wskutek wykonania decyzji.
Badając przesłanki uzasadniające niebezpieczeństwo wyrządzenia J.G. znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania decyzji, Sąd wziął pod uwagę zarówno wysokość nałożonej na stronę kary (30 tys. zł), informację dotyczącą zaciągniętego przez skarżącego w [...] S.A. kredytu, a nade wszystko okoliczność wynikającą z przedstawionego rachunku zysku i strat, a dotyczącą poniesionej przez J.G. straty w prowadzonej działalności. W oparciu o powyższe Sąd stwierdził, że zachodzi uzasadniona obawa, że wyegzekwowanie kary, nawet przy uwzględnieniu aktywów Przedsiębiorstwa, może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci utraty jego płynności finansowej, redukcji etatów w Przedsiębiorstwie lub ograniczenia prowadzonej przez skarżącego działalności.
Uznając, że strona skarżąca wykazała istnienie okoliczności uprawdopodabniających, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.