Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy wydaną wobec B Spółki z o.o. decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] wymierzającą stronie karę pieniężną za urządzanie gier poza kasynem gry na automatach [...] nr [...],[...] nr [...],[...] nr [...] oraz [...] nr [...] w łącznej kwocie 48.000 zł.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższa decyzja Dyrektora Izby Celnej została doręczona na adres kancelarii profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej, r. pr. W.Z. dnia 18 listopada 2016 r. Odebrała ją A.R.. W decyzji zawarte zostało pouczenie o prawie do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem tego organu.
Dnia 20 grudnia 2016 r. (data nadania na kopercie, k. 53 akt sądowych) profesjonalny pełnomocnik skarżącej wniósł listem poleconym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...].
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej w skrócie p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] została doręczona na adres kancelarii profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej dnia 18 listopada 2016 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na tę decyzję rozpoczął swój bieg w dniu następnym, tj. 19 listopada 2016 r. i upłynął z dniem 19 grudnia 2016 r. (w pierwszy dzień roboczy po niedzieli – poniedziałek). W myśl bowiem art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach ustawowo wolnych od pracy.
Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi zawartego w zaskarżonej decyzji, skarga została wniesiona drogą pocztową dnia 20 grudnia 2016 r. (data nadania na kopercie, k. 53 akt sądowych), tzn. jeden dzień po upływie przewidzianego w tym celu ustawowego trzydziestodniowego terminu. Z tej przyczyny skarga nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.