Uzasadnienie
J.L. wniósł skargę na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza N. z dnia [...] o wymeldowaniu skarżącego z lokalu położonego w [...]. W skardze skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podając że uchybienie terminu nastąpiło ze względu na jego zły stan zdrowia, albowiem w momencie odbioru decyzji znajdował się w mocnej depresji, nie kojarzył faktów, miał problemy z koncentracją. Dopiero w dniu 25 marca 2008r. poczuł się na tyle dobrze, że udał się po pomoc do lekarza psychiatry, a nadto zasięgnął porady prawnej.
Skarżący podał, że na depresję cierpi od dłuższego czasu. Do wniosku skarżący załączył świadectwo lekarskie lekarza psychiatry (bez daty), w którym widnieje adnotacja o stwierdzonym zespole depresyjnym oraz zaświadczenie lekarskie z dnia 25 marca 2008r. wystawione przez lekarza psychiatrę, w którym w rozpoznaniu stwierdzono, że J.L. leczony jest psychiatrycznie z rozpoznaniem zaburzeń depresyjnych.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należało uwzględnić. Stosownie do treści art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002r. Nr 153 póz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W myśl art. 87 § 2. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z treści przytoczonego powyżej przepisu ustawy wynika, że wniosek o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności prawnej podlega uwzględnieniu, jeżeli spełnione są jednocześnie dwa warunki, czyli - zachowany został siedmiodniowy termin do jego wniesienia, który liczony jest od daty ustania przyczyny uchybienia terminu oraz, jeżeli strona uprawdopodobniła, że nie zawiniła w uchybieniu terminu..Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja doręczona została
Sygn. akt II SA/Go 291/08 skarżącemu w dniu 5 grudnia 2007r., a zatem 30 -dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 4 stycznia 2008r. Skarga wniesiona została do organu administracji publicznej II instancji w dniu 1 kwietnia 2008r. (data stempla pocztowego na kopercie). We wniosku o przywrócenie terminu skarżący podał, że ze względu na stan zdrowia dopiero w dniu 25 marca 2008r. był w stanie zasięgnąć porady prawnej oraz konsultacji lekarskiej. Na udokumentowanie powyższej okoliczności skarżący przedstawił wyżej wskazane zaświadczenie lekarskie z dnia 25 marca 2008r.
Analizując sprawę należy zwrócić uwagę, że przepis art. 87 § 2 p.p.s.a. nie wymaga, aby wnioskodawca udowodnił prawdziwość okoliczności na które powołuje się wnosząc o przywrócenie terminu, wystarczy że wnioskodawca uprawdopodobni, że dane okoliczności miały miejsce. W rozpoznawanej sprawie skarżący uzasadniał uchybienie terminu stanem depresji, który wedle jego twierdzeń utrzymywał się przez dłuższy okres czasu - aż do dnia 25 marca 2008r. Na tę okoliczność skarżący przedstawił zaświadczenia lekarskie, z których wprawdzie nie wynika, że w omawianym okresie skarżący znajdował się w permanentnym stanie depresyjnym, lecz - że leczy się psychiatrycznie z rozpoznaniem zaburzeń depresyjnych. W tych okolicznościach sprawy, należy uznać, że skarżący uprawdopodobnił, że uchybienie terminu we wniesieniu skargi nastąpiło bez jego winy. Jednocześnie przewidziany w ustawie siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu został zachowany.
Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji.