Uzasadnienie
W dniu 5 kwietnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga Z.C., H.J., A.Ś., K.B. i A.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, dalej jako SKO, z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Go 239/19 H.J. została wezwana do sprecyzowania w terminie 7 dni, czy w skardze z dnia [...] lutego 2019 r. skarży decyzję SKO z dnia [...] listopada 2018 r. [...] wydaną w wyniku rozpoznania odwołania A.J. czy też skarży decyzję SKO o umorzeniu postępowania odwoławczego wydaną w wyniku rozpoznania jej odwołania z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...], pod rygorem przyjęcia, że skarży decyzję SKO o nr [...].
Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. H.J. poinformowała, że nie skarży decyzji SKO o nr [...]. Dodała, że wspólnie z pozostałymi osobami podpisanymi pod skargą do WSA postulują o to samo, czyli o uchylenie decyzji SKO w sprawie umorzenia postępowania odwoławczego (każdej z odwołujących) w sprawie budowy masztu telefonii komórkowej [...].
W związku z niejednoznaczną treścią powyższego pisma, H.J. została ponownie wezwana do wyjaśnienia w terminie 7 dni czy przedmiotem jej skargi jest decyzja SKO o nr [...] czy też o nr [...].
W odpowiedzi na powyższe wezwanie H.J. pismem procesowym z dnia [...] maja 2019 r. poinformowała, że nie zaskarża zarówno jednej jak i drugiej decyzji SKO.
Wobec treści pisma z dnia [...] maja 2019 r. Sąd wezwał H.J. o podanie, czy pismo to stanowi oświadczenie o cofnięciu skarg, pod rygorem przyjęcia, że skargi cofa.
W piśmie przesłanym faksem w dniu 4 czerwca 2019 r. H.J. złożyła oświadczenie o wycofaniu skarg na decyzje SKO o nr [...] i o nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159).
Skarżąca H.J. cofnęła wniesioną do WSA w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Po analizie akt sprawy oraz złożonego przez skarżącą oświadczenia, Sąd orzekający w niniejszym składzie stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Tym samym związany cofnięciem skargi, postępowanie sądowe postanowił umorzyć. Sąd stwierdził, że w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo, iż cofnięcie skargi służyć ma obejściu prawa.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.