Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na mocy art. 49b ust. 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), dalej Prawo budowlane, po rozpoznaniu sprawy samowolnego wzniesienia obiektu budowlanego na działce o numerze ewidencyjnym [...] nakazał D. i I. małżonkom Ł. rozbiórkę obiektu budowlanego (tymczasowego) o konstrukcji stalowej (rurki) pokrytej folią (ściany i dach) nietrwale połączonego z gruntem, wykorzystywanego do prac stolarskich zlokalizowanego na dz. nr [...], pow. zabudowy obiektu wynosi 50,96 m 2.
Decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania D.Ł. na wskazaną decyzję uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. Organ odwoławczy uznał za nieprawidłowy tryb w jakim PINB prowadził postępowanie w sprawie doprowadzenia do zgodności z prawem samowolnej budowy obiektu tymczasowego wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia tj. art. 49b ust. 1 ustawy. Zdaniem organu odwoławczego do przedmiotowego obiektu niespełniającego warunków określonych w art. 29 ust. 1 pkt 12 ustawy (organ ustalił, iż w świetle dokumentów sprawy przedmiotowy obiekt w chwili orzekania przez organ l instancji znajdował się w swoim położeniu dłużej niż 120 dni) zastosowanie ma przepis art. 48 stawy Prawo budowlane.
Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. złożyła W.D. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji. W ocenie skarżącej decyzja organu l instancji jest zgodna z prawem, gdyż przedmiotowy obiekt został zbudowany bez wymaganego zgłoszenia do właściwego organu, z naruszeniem podstawowych warunków techniczno-budowlanych. Zdaniem skarżącej wskazany przez organ II instancji okres 120-dniowy liczyć należy od dnia [...] listopada 2009 r, tj. od oględzin dokonanych przez PINB. Zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego, na który wskazał WINB, skarżąca uznała za niewłaściwe z uwagi na fakt, iż przedmiotowy obiekt jako obiekt wypełniający definicję art. 3 pkt 5 Prawa
Sygn. akt II SA/Go 298/10 budowlanego stał na działce w okresie krótszym aniżeli 120 dni do momentu wydania decyzji przez organ l instancji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji oraz uznając podniesione przez skarżącą zarzuty za nieuzasadnione.
Na rozprawie w dniu 29 czerwca 2010 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Obecny na rozprawie uczestnik postępowania D.Ł. oświadczył, iż nie oponuje cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie żadna z wskazanych przesłanek stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia przez stronę skarżącą skargi nie zachodziła. Stąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.