Uzasadnienie
T.P. [...] kwietnia 2006 roku wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję nr [...] Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] marca 2006 roku.
Na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., nr 153. poz. 1270 z późn. zm.) i art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 marca 1981 roku o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2001roku Nr 124, poz. 1362 z późn. zm.) Okręgowy Inspektor Pracy decyzją nr [...] z [...] maja 2006 roku uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję nr [...] nakazu [...] z dnia [...] lutego 2006 roku przy czym umorzył postępowanie w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia 29 maja 2006 roku (data doręczenia 12 czerwca 2006 roku) wezwał P.P. do podania czy w związku z uwzględnieniem skargi przez organ II instancji skarżący cofa w/w środek odwoławczy. Do wezwania dołączono odpis decyzji Okręgowego Inspektora Pracy nr [...] z dnia [...] maja 2006 roku uchylającej zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2006 roku.
W wyznaczonym przez Sąd terminie skarżący nie przedstawił swego stanowiska w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuję:
W związku z tym, iż organ uwzględnił skargę T.P. w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd - mimo braku cofnięcia skargi przez skarżącego - uznał że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega ono umorzeniu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z powołanym wyżej art. 54 § 3 ustawy.
Należy zauważyć, iż stanowisko doktryny jednoznacznie wskazuje, że zgodnie z art. 161 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy.
Tego rodzaju sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem z chwilą wydania decyzji z dnia [...] maja 2006 roku nr [...], z mocy samego prawa zaskarżona przez T.P. decyzja wygasła i przestał istnieć przedmiot sprawy. W związku z tym cofnięcie skargi przez skarżącego nie było konieczne.
Z tych względów należało orzec jak w sentencji.