Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2013r. Z.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] października 2012 r. nr [...] o wymeldowaniu Z.M. z pobytu stałego w lokalu przy ul. [...].
W związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy postanowieniem z dnia 24 maja 2013 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka jako pełnomocnika skarżącego wskazała adwokat E.S..
Wyrokiem z dnia 24 października 2013 r. Sąd oddalił skargę oraz przyznał pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie w kwocie 240 zł zwiększone o należną stawkę podatku od towarów i usług oraz kwotę 17 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa substytucyjnego.
Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył w tutejszym Sądzie opinię o niezasadności wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 24 października 2013 r. Do pisma pełnomocnik załączył dowód nadania w/w opinii do strony skarżącej oraz odpis opinii. Ponadto w nadesłanym do Sądu piśmie pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych oświadczając, iż koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Według treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwanym rozporządzeniem, sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stanowi czynność objętą postępowaniem przed sądem administracyjnym w drugiej instancji.
Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b stanowi, iż stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, jednak nie mniej niż 120 zł. Z uwagi na fakt, iż stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wynosi 240 zł, tym samym przysługująca adwokatowi stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 zł, a dla adwokata który nie prowadził sprawy w I instancji – 180 zł.
Niewątpliwie pełnomocnik – adwokat E.S. reprezentująca stronę skarżącą, sporządzając opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która została doręczona stronie skarżącej, wykonała usługę prawną na rzecz skarżącego mieszczącą się w ramach nieopłaconej pomocy prawnej, za którą przysługuje pełnomocnikowi z urzędu prawo do otrzymania stosownego wynagrodzenia. Pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu w pierwszej instancji stąd należna stawka wynagrodzenia wynosi w przedmiotowej sprawie 120 zł. Ponadto poza złożeniem przez pełnomocnika wraz z opinią prawną wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej pełnomocnik złożył też oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia, że w/w koszty nie zostały opłacone w całości ani w części. Stąd wniosek pełnomocnika uznać należało za uzasadniony. Dodatkowo stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia zasądzona stawka została podwyższona o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.