Uzasadnienie
V. B.-W. pismem z dnia [...] r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek.
Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2023r. sygn. akt II SA/Go 587/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę V. B.-W. na powyższą decyzję ZUS z dnia [...] r. n [...].
Postanowienie to wobec jego niezaskarżenia przez żadną ze stron postępowania, stało się prawomocne.
W dniu [...]. r. V. B.-W. złożyła za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] kolejną skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...], w tym samym przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zostało już prawomocnie osądzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 6 grudnia 2023r. sygn. akt II SA/Go 587/23.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) - p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Zasadą jest, że skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.), jednakże termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego (art. 53 § 4 zdanie pierwsze p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że decyzja ZUS z dnia [...] r. nr [...] została doręczona skarżącej w dniu [...] r. Zgodnie z powyżej wskazanymi regulacjami termin do wniesienia skargi na decyzję ZUS z dnia [...] r. upłynął skarżącej w dniu [...] r. Tymczasem skarżąca wniosła kolejną skargę, od tej samej decyzji ZUS z [...] r. nr [...], do Sądu w dniu [...] r., a więc znacznie po terminie.
W tej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Na powyższą ocenę sprawy nie ma wpływu okoliczność, że jest to druga skarga skarżącej wniesiona na to samo postanowienie ZUS, ani fakt, że pierwsza skarga V. B.-W. z dnia [...] r. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek, została prawomocnie odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 grudnia 2023r. sygn. akt II SA/Go 587/23.
W myśl art. 132 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga sprawę wyrokiem. Zgodnie z art. 171 p.p.s.a. wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Zatem powagę rzeczy osądzonej mogą mieć tylko orzeczenia sądowe rozstrzygające co do istoty sprawy, a więc tylko wyroki. One jedynie zawierają ocenę zgodności z prawem zaskarżonego aktu organu administracji publicznej i rozstrzygają o dalszym obowiązywaniu lub utracie mocy wiążącej w czasie tego aktu. Żadne prawomocne postanowienie sądu nie ma powagi rzeczy osądzonej. Dotyczy to również postanowień kończących postępowanie sądowe (w tym postanowień odrzucających skargę i postanowień umarzających postępowanie). Postanowienia te zatem na równi z wyrokami (art. 170 p.p.s.a.) nie mogą być zmieniane ani uchylane, ale nie stoją na przeszkodzie przeprowadzeniu ponownego postępowania w tej samej sprawie, jak również wydaniu orzeczenia tej samej treści (a więc odrzucenia skargi), jeżeli przesłanki uzasadniające ich wydanie nie uległy zmianie.
Z tych przyczyn Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o odrzuceniu skargi.