Uzasadnienie
P.G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 kwietnia 2014r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie siedmiu dni wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 200 zł, stosownie do § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), pod rygorem odrzucenia skargi.
Kolejnym zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2014r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi własnoręcznie podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikowi postępowania.
Oba powyższe wezwania zostały doręczone P.G. w dniu 5 maja 2014r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd siedmiodniowego terminu, skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi ani nie wpłacił wymaganej kwoty tytułem wpisu sądowego od złożonej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Przystąpienie do merytorycznej oceny zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. oraz czy została prawidłowo opłacona.
Według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Na podstawie natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Mając na względzie powyższe przepisy oraz § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2014r. wezwał P.G. do uiszczenia w terminie siedmiu dni wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 200 zł pod rygorem odrzucenia skargi.
Nadto, przepis art. 32 p.p.s.a. stanowi, że stronami w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 33 ustawy uczestnikiem postępowania na prawach strony jest osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik sprawy dotyczy jej interesu prawnego. Na podstawie akt sprawy Sąd przyjął, że stroną w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie, oprócz skarżącego i organu, jest również Centrum Pomocy Rodzinie i Polityki Społecznej, w związku z czym skarżący został wezwany do nadesłania w terminie siedmiu dni jednego odpisu skargi własnoręcznie podpisanego lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikowi postępowania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Oba wezwania, tj. wezwanie do uiszczenia wpisu oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jej odpisu, zostały odebrane w dniu 5 maja 2014r. przez córkę skarżącego – A.G., która została oznaczona na zwrotnym potwierdzeniu odbioru jako "dorosły domownik". W świetle art. 72 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma, doręczenie przesyłki córce skarżącego – dorosłemu domownikowi, należy uznać za skuteczne wobec skarżącego.
Wobec powyższego ostatnim dniem, w którym skarżący mógł wywiązać się z nałożonych nań obowiązków był dzień 12 maja 2014 r. Analiza akt sprawy wykazała, że pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi ani nie uiścił wymaganego wpisu sądowego.
W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.