Uzasadnienie
A.W., działając w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 40 ze zm., dalej jako u.s.g.), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia 3 kwietnia 2023 r. nr LVIII/545/23, podjętą na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a u.s.g. w sprawie wyrażenia zgody na zawarcie kolejnej umowy dzierżawy gruntów stanowiących własność Gminy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podnosząc, że wydzierżawienie nieruchomości stanowiącej własność Gminy zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Pismem sądowym z dnia [...] czerwca 2023 r. A.W. została wezwana do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, interesu prawnego lub uprawnienia naruszonego zaskarżoną uchwałą w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g., pod rygorem zbadania legitymacji do wniesienia skargi w oparciu o okoliczności wynikające z akt sprawy.
W odpowiedzi z dnia [...] czerwca 2023 r. skarżąca zarzuciła organowi naruszenie zasady racjonalności gospodarowania zasobami nieruchomości Gminy poprzez wydzielenie działek nr [...]. Wskazała też, że skarga dotyczy uchwały w przedmiocie przedłużenia dzierżawy działki nr [...], która graniczy z jej nieruchomością nr [...] o powierzchni około 6 arów i z uwagi na małą powierzchnię tej działki zależy jej na wydzierżawieniu lub zakupie działki nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), przedmiotem kontroli działalności organów administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne są między innymi akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.
Przedmiotem skargi A.W. w niniejszej sprawie była uchwała Rady Gminy z dnia 3 kwietnia 2023 r. nr LVIII/545/23, podjętą na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a u.s.g. w sprawie wyrażenia zgody na zawarcie kolejnej umowy dzierżawy gruntów stanowiących własność Gminy. Niewątpliwie kontrolowana uchwała jest aktem organu jednostki samorządu terytorialnego z zakresu administracji publicznej, dotyczy bowiem zadań i uprawnień gminy w zakresie dysponowania majątkiem gminnym.
W myśl art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Kryterium "naruszenia interesu prawnego", na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy oznacza, że akt ten musi naruszać interes prawny strony skarżącej, który to interes musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Nie jest wystarczające wykazanie samej potencjalnej możliwości naruszenia interesu prawnego w przyszłości, a zatem ze skuteczną skargą może wystąpić podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej.
Dopiero ustalenie, że strona skarżąca posiada w tym względzie legitymację do wniesienia skargi, otwiera drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny (postanowienie NSA z dnia 16 listopada 2022 r., III OSK 6544/21; postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 2 listopada 2021 r., IV SA/Po 743/21).
W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, w jaki sposób doszło do naruszenia zaskarżoną uchwałą jej prawem chronionego interesu lub uprawnienia. Za nieskuteczne natomiast – w ocenie Sądu – należy uznać powoływanie się przez skarżącą na wolę wydzierżawienia lub kupna nieruchomości nr [...], sąsiadującej z nieruchomością stanowiącą własność skarżącej, na której to wydzierżawienie organ wyraził zgodę innemu podmiotowi. Skarżąca nie wykazała bowiem, że na podstawie określonego przepisu prawa, przysługuje jej prawo do żądania zawarcia umowy sprzedaży czy umowy dzierżawy nieruchomości będącej przedmiotem zaskarżonej uchwały.
Zaskarżona uchwała w żaden sposób nie wpływa na interes prawny skarżącej, nie przydaje jej bowiem żadnego prawa ani nie nakłada na nią żadnych obowiązków. Innymi słowy, nie istnieje żaden związek między uchwałą a prawnie gwarantowaną sytuacją prawną skarżącej, którą by ona naruszała (postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2022 r., III OSK 7560/21).
Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego, Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji.
O zwrocie wpisu (punkt 2 sentencji) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.