Uzasadnienie
M.M., zam. ul. [...], wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2023 r. nr [...], którym organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2022 r. o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 500 zł.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, w pierwszej kolejności Sąd jest zobowiązany zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia rozpoznać ją, bądź przekazać do rozpoznania według właściwości innemu sądowi administracyjnemu.
O właściwości miejscowej sądów administracyjnych stanowi art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), w myśl którego do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Od powyższej zasady Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w rozporządzeniu z dnia 15 maja 2012 r., zmieniającym rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2012 r. poz. 604), przewidział jednakże wyjątek. Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego, dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (aktualny tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2021, dalej jako u.t.d.)., przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
W przedmiotowej sprawie decyzja organu I instancji, nakładająca na skarżącego zamieszkałego na obszarze Województwa Podlaskiego karę w wysokości 500 zł, została wydana na podstawie art. 92a u.t.d., a zatem sądem właściwym do rozpoznania jego skargi będzie – zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r., nr 72, poz. 652) – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w myśl którego jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu, Sąd orzekł jak w sentencji.