Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2017r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r. znak [...], nakazującą T.K. odłączenie kotła na paliwo stałe, zainstalowanego w pomieszczeniu piwnicy przynależnej do lokalu nr 2, wraz z demontażem leżaka z rur stalowych, zamurowanego otworu w ścianie w piwnicy oraz zamurowanie wlotu do przewodu kominowego na wysokości parteru, do którego włączony jest leżak stalowy, w budynku mieszkalnym położonym w miejscowości [...].
Na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego T.K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, od której nie uiściła wpisu sądowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 maja 2017 r. T.K. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł – stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to zostało wysłane na adres podany przez T.K. w skardze. Przesyłka została awizowana w dniu 8 maja 2017 r., zaś w dniu 24 maja 2017 r. została zwrócona do Sądu jako niepodjęta w terminie. Zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2014 r., wydanym na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz odpis odpowiedzi na skargę została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 22 maja 2017 r. W ustawowym terminie skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.
Pomimo dwukrotnego awizowania skierowana do skarżącej przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego nie została odebrana. Stosownie zaś do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.).
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo), o jakim mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego przyjąć należało, że przedmiotowa przesyłka została skutecznie doręczona, po dwukrotnym awizowaniu, dnia 22 maja 2017 r., tj. licząc 14 dni od pozostawienia pod adresem wskazanym w skardze pierwszego awizo w dniu 8 maja 2017 r.
Siedmiodniowy termin do wykonania zarządzeń upłynął zatem bezskutecznie z dniem 29 maja 2017 roku. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony.
Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.