Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo [...] spółka z o.o. reprezentowana przez radcę prawnego T.P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2013 roku nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania czynności w postaci pomiarów automonitoringowych prowadzonych w związku z eksploatacją oczyszczalni ścieków w [...]. Organ domagał się oddalenia skargi.
Pismem z dnia [...] czerwca 2013 roku, które wpłynęło do Sądu w dniu 6 czerwca 2013 roku, pełnomocnik skarżącej cofnął skargę oraz wniósł o umorzenie postępowania. W piśmie pełnomocnik zawarł informację, że w sprawie zaistniała zmiana okoliczności faktycznych, który to stan uczynił skargę bezprzedmiotową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Cofnięcie skargi przez pełnomocnika strony skarżącej należało uznać za skuteczne.
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270) zwanej dalej jako "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę, przy czym jej cofnięcie wiąże Sąd. Jednakże Sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Przepis ten statuuje zasadę dyspozycyjności, która przejawia się przez przyznanie stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzenia przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej (zobacz M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Komentarz., Warszawa 2007. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, s. 872).
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej w piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2012 roku zawarł oświadczenie, że w sprawie doszło do istotnej zmiany okoliczności faktycznych, co uzasadnia wniosek o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania.
Podkreślić należy, iż w rozpoznawanej sprawie Sąd nie dostrzegł zaistnienia przesłanek, o których mowa w przepisie art. 60 p.p.s.a., kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. W sprawie nie istnieje niebezpieczeństwo, iż cofnięcie skargi miałoby służyć obejściu prawa.
Skoro wola strony skarżącej, jako dysponenta skargi, jest dla sądu wiążąca, z tej racji Sąd, z powołaniem się na przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił umorzyć postępowanie.
O kosztach Sąd orzekł zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..