Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] listopada 2005r. Nr [...] Prezydent Miasta wznowił postępowanie w sprawie zarejestrowania samochodu nr rejestracyjny [...], rok produkcji 1999, numer nadwozia [...] na nazwisko L.G..
Podstawą wznowienia postępowania była treść pisma Komendy Wojewódzkiej Policji z [...] listopada 2005r. wraz z opinią z [...] listopada 2005r.
Decyzją z [...] stycznia 2006r. Nr [...] Prezydent Miasta uchylił decyzję z [...] lipca 2004r. o zarejestrowaniu pojazdu, rok produkcji 1999, numer rejestracyjny [...], numer nadwozia [...] na nazwisko L.G. i odmówił zarejestrowania tego pojazdu. Organ I instancji powołując się na opinię Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Wojewódzkiej Policji z [...] listopada 2005r. stwierdził, że w przedmiotowym pojeździe numery identyfikacyjne pojazdu zostały przerobione. Przedmiotowy pojazd – zdaniem organu I instancji – nie posiada cech identyfikacyjnych nadanych przez producenta lub uprawniony do tego organ. Te okoliczności dały podstawę do stwierdzenia przez organ I instancji, że numer identyfikacyjny pojazdu został sfałszowany.
Od powyższej decyzji odwołał się L.G.. W odwołaniu odwołujący się wskazał, że w piśmie Komendy Wojewódzkiej Policji oraz opinii Laboratorium Kryminalistycznego nie ma żadnego stwierdzenia o sfałszowanych numerach identyfikacyjnych pojazdu. Jedynym stwierdzeniem jest fakt, że pojazd posiada numer identyfikacyjny, który wykazuje cechy fabrycznego wykonania oznaczeń, natomiast element nadwozia na którym wybity jest numer identyfikacyjny nosi ślady napraw blacharskich.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] kwietnia 2006r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z [...] stycznia 2006r. Podstawą wydania tej decyzji było stwierdzenie, że ustalenia organu I instancji były prawidłowe. Prawidłowość ta polegała według organu odwoławczego na przyjęciu, że "jakkolwiek numer identyfikacyjny nadwozia samochodu wykazuje cechy fabrycznego wykonania oznaczeń, to element na którym on jest uwidoczniony jest połączony z nadwoziem przy pomocy niefabrycznego wykonania spoin spawalniczych i posiada cechy wtórnego wspawania".
Według organu odwoławczego istotą ustaleń stanu faktycznego w sprawie jest stwierdzenie o wtórnym, niefabrycznym wspawaniu całego pola numerowego a nie przerobienie poszczególnych oznaczeń numeru identyfikacyjnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło również, że zaświadczenie o wyrejestrowaniu samochodu przez jego zbywcę w Niemczech, które było podstawą zarejestrowania samochodu w Polsce okazało się niezgodne ze stanem faktycznym, gdyż uwidoczniony w nim numer jest sfałszowany przez jego wtórne, niefabryczne wspawanie.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] kwietnia 2006r. stała się przedmiotem skargi L.G. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Z treści uzasadnienia skargi wynika, że w istocie skarżący domaga się uchylenia decyzji organów obu instancji. Skarżący zauważył, że ekspertyza policyjna w ogóle nie stwierdza sfałszowania numerów identyfikacyjnych pojazdu. Skarżący twierdzi, że pole zawierające numery identyfikacyjne z kupionego przez niego pojazdu zostało do tego pojazdu ponownie wspawane, ze względu na rozmiar uszkodzeń pojazdu. Konieczność tych prac potwierdził rzeczoznawca powołany przez skarżącego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kwestia zarejestrowania przedmiotowego pojazdu powinna być rozpoznana w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie rejestracji. Zgodnie z art. 66 ust. 3a ustawy z 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), każdy pojazd uczestniczący w ruchu powinien posiadać cechy identyfikacyjne nadane przez producenta lub uprawniony organ.
Niesporne powinno być, że podstawą zarejestrowania przedmiotowego pojazdu było m.in. zaświadczenie o wyrejestrowaniu pojazdu, z którego wynika, że niemiecki zbywca pojazdu wyrejestrował pojazd posiadający numer identyfikacyjny [...]. Taki numer zawiera również niemiecka karta pojazdu. Decyzją z [...] lipca 2004r. zarejestrowano na wniosek L.G. pojazd z numerem nadwozia (identyfikacyjnym) identycznym z numerem figurującym w zaświadczeniu o wyrejestrowaniu pojazdu i w niemieckiej karcie pojazdu. Z ustaleń organów obu instancji, nie kwestionowanych przez skarżącego wynika, że w pojeździe wspawano numer identyfikacyjny nadwozia samochodu wykazujący cechy fabrycznego wykonania oznaczeń. Wspawanie było wspawaniem niefabrycznym. Odpowiedzi wymaga w tych okolicznościach pytanie, czy wtórne, niefabryczne wspawanie całego pola numerowego spełnia wymogi pozwalające przyjąć, że pojazd posiada cechy identyfikacyjne nadane przez producenta.
W tym miejscu Sąd pragnie podkreślić, że ani ustalenia poczynione przez organy obu instancji ani w szczególności będąca podstawą tych ustaleń ekspertyza policyjna nie dają podstaw do stwierdzenia, że "numer nadwozia jest sfałszowany poprzez jego wtórne, niefabryczne wspawanie". Takie stwierdzenie byłoby uprawnione w przypadku wycięcia z nadwozia zaopatrzonego w numer identyfikacyjny pojazdu opisany wyżej i wspawanie go do innego nadwozia.
Niesporne powinno być, że skarżący kupił pojazd o określonych cechach nadwozia oraz, że cechy tego nadwozia znalazły się w pojeździe zarejestrowanym w Polsce.
Nie jest sfałszowany numer identyfikacyjny, który wskutek koniecznych robót blacharskich został z tego samego nadwozia usunięty po to, by te roboty wykonać i ponownie umieszczony w naprawianym pojeździe. Ekspertyza policyjna nie dała podstaw organom obu instancji do przyjęcia, że wtórne, niefabryczne wspawanie numeru identyfikacyjnego świadczy o jego sfałszowaniu. Z ekspertyzy wynika, że "nie można jednoznacznie rozstrzygnąć czy wspawany numer jest właściwym numerem nadwozia, czy też pochodzi z innego pojazdu tej samej marki, z którego został wycięty". Nie wiadomo więc na jakiej podstawie przyjęto, że nastąpiło sfałszowanie numeru identyfikacyjnego. Fałsz wymaga udowodnienia.
Brak dowodu w tym zakresie uzasadnia uchylenie zaskarżonych decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
O tym, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu Sąd orzekł na podstawie art. 152 cytowanej wyżej ustawy.