Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2023 r. sygn. akt II SA/Go 339/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę M.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2023 r. sygn. akt II SPP/Go 86/23 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (pkt 1 postanowienia) oraz ustanowił dla skarżącego adwokata (pkt 2 postanowienia).
Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika w osobie adwokata M.Ś., o czym w piśmie z dnia [...] września 2023 r. poinformowała wyznaczonego pełnomocnika oraz tut. Sąd.
W dniu 5 października 2023 r. pełnomocnik skarżącego złożył do tut. Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych oświadczając, że nie zostały one uiszczone przez skarżącego w jakiejkolwiek części.
W pkt 1 zarządzenia z dnia 9 października 2023 r. Przewodniczący Wydziału stwierdził, że ww. opinia została sporządzona z zachowaniem należytej staranności.
Wobec powyższego należy zważyć, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jedn. Dz.U. 2019 r. poz. 18 ze zm.) – powoływane dalej jako "rozporządzenie".
Opłaty w sprawach przed sądami administracyjnymi zostały określone w § 21 ww. rozporządzenia. Zgodnie z ust. 1 pkt 1 tego przepisu opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:
- a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8,
- b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,
- c) w innej sprawie - 240 zł.
Natomiast w ust. 1 pkt 2 § 21 rozporządzenia wskazano, że drugiej instancji opłaty wynoszą:
- a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 100% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
- b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
- c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
- d) w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł.
Mając na uwadze treść ww. przepisów (w szczególności § 21 ust. 1 pkt 2 lit.b w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia), przedmiot niniejszej sprawy oraz fakt, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik nie reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jako stawkę wynagrodzenia za sporządzoną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyjąć 75% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit.c) rozporządzenia, tj. 180 zł. Tak obliczoną kwotę wynagrodzenia na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia należało podwyższyć o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe okoliczności referendarz sądowy, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.