Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2015r. S.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2015r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
W związku ze złożonym przez S.P. wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. referendarz sądowy tutejszego Sądu przyznał ww. skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych jako pełnomocnika S.P. wyznaczyła radcę prawnego K.M.C..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 17 września 2015 r., sygn. akt II SA/Go 340/15 oddalił skargę S.P. i przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 240 zł powiększone o należny podatek, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
W dniu 13 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożył w tutejszym Sądzie opinię, w której oświadczył, iż po zbadaniu akt sprawy nie znalazł podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym wniósł jednocześnie o przyznanie według norm przepisanych kosztów zastępstwa radcowskiego za czynności wykonanie w sprawie z urzędu, które to koszty nie zostały opłacone w całości, ani w części.
Zarządzeniem Sędziego z dnia 27 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do nadesłania w terminie 7 dni, dowodu przekazania skarżącemu sporządzonej opinii.
W odpowiedzi, pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. pełnomocnik poinformował Sąd, że wyrok z dnia 17 września 2015 r. wraz z opinią o braku zasadności wniesienia skargi kasacyjnej wysłano na adres Aresztu Śledczego, ul. [...]. Z tego adresu korespondencja wróciła z adnotacją, że strona przebywa w zakładzie Karnym [...], gdzie końcowo przesłano ponownie przedmiotowa opinię. Na dowód powyższego pełnomocnik załączył stosowne dokumenty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 490), sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stanowi czynność objętą postępowaniem przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, za sporządzenie której stawka minimalna wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Mając na względzie, iż zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innych sprawach wynosi 240 zł, przyjąć należało, że przysługująca radcy prawnemu stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 120 zł.
Sąd uznał, iż reprezentujący S.P. pełnomocnik – radca prawny K.M.C., sporządzając opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która została stronie skarżącej przekazana, wykonał usługę prawną na rzecz skarżącego mieszczącą się w ramach nieopłaconej pomocy prawnej, za którą przysługuje pełnomocnikowi z urzędu prawo do otrzymania stosownego wynagrodzenia.
Wobec powyższego Sąd, uwzględniając wniosek pełnomocnika, orzekł jak w sentencji. Dodatkowo, stosownie do treści § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, zasądzone wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o wynagrodzeniu.