Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r., Nr [...] Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych działając na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b i c oraz art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371 ze zm.) w zw. z § 5 i 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 września 2001 r. w sprawie określenia miejsc odosobnienia, w których były osadzone osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innych narodowości (Dz. U. Nr 106, poz. 1154 ze zm.) odmówił przyznania S.B. uprawnień kombatanckich z tytułu:,,Obóz hitlerowski".
Na skutek wniesionego przez S.B. wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych działając na mocy art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 1-4 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371 ze zm.) utrzymał w mocy w/w decyzję własną.
Pismem z dnia [...] maja 2008 r. S.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższą decyzję. W uzasadnieniu do skargi skarżący szczegółowo opisał swoją sytuację z okresu II wojny światowej z powołaniem na konkretne dokumenty i zeznania świadków. Jednocześnie skarżący wskazał na rażącą relatywizację faktów historycznych dotyczących losu ludności cywilnej stolicy oraz na tendencyjną interpretację niedoskonałych, niepełnych i dwuznacznych przepisów ustawy i rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 września 2001 r. w sprawie określenia miejsc odosobnienia, w których były osadzone osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innych narodowości (Dz. U. Nr 106, poz. 1154 ze zm.), a także wyników kompromitujących negocjacji polsko-nemieckich, gdyż w ten sposób chronieni są prześladowcy a nie ich ofiary.
W odpowiedzi na skargę organ – Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej, podtrzymując zaprezentowane w zaskarżonej decyzji stanowisko, oraz o rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym.
Na podstawie przesłanego skarżącemu – S.B. odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 czerwca 2008 r., skarżący wezwany został do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu sądowego w kwocie 100 zł (sto złotych), pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis w/w zarządzenia doręczony został skutecznie stronie skarzacej w dniu 26 czerwca 2008 r.
We wskazanym w powyższym wezwaniu terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega rozpatrzeniu pod względem merytorycznym jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. oraz uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis.
Zgodnie z treścią art. 219 § 1 ppsa opłatę sądową (do której zaliczany jest również wpis od skargi) należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W sytuacji jeżeli opłata taka nie została uiszczona, na podstawie art. 220 § 1 ppsa, Sąd wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Wysokość wpisu w kwocie 100 zł do uiszczenia, którego skarżący zobowiązany został przez tutejszy Sąd, ustalona została na podstawie § 2 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczone zostało skarżącemu skutecznie w dniu 26 czerwca 2008 r., a tym samym termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 4 lipca 2008 r. Pomimo upływu powyższego terminu skarżący nie dopełnił obowiązku uiszczenia niniejszego wpisu, co zgodnie z treścią art. 220 § 3 ppsa skutkuje odrzuceniem skargi.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.