Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. K.K. (Skarżąca), reprezentowana przez radcę prawnego J.K., wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (w skrócie: "SKO") wymienioną w sentencji postanowienia.
W skardze zawarto m. in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając takie żądanie Skarżąca stwierdziła, że wykonanie decyzji SKO grozi wyrządzeniem znacznej szkody, ponieważ pozbawia ją samą oraz jej rodzinę większej części dochodu z działalności gospodarczej stanowiącej dla nich jedyne źródło utrzymania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z przepisu wynikają dwie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, mianowicie wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków wykonania aktu. Postępowanie dotyczące wstrzymania wykonania jest jednak postępowaniem toczącym się na wniosek strony. Dlatego ciężar przedstawienia okoliczności stanowiących o spełnieniu ustawowych przesłanek wstrzymania obarcza ten podmiot, który domaga się uzyskania ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Ów ciężar rozumie się jako obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, tak aby przedstawić sądowi, nieznającemu sytuacji strony i nie posiadającemu kompetencji do badania z urzędu sytuacji wnioskodawcy, spójny i niewątpliwy stan faktyczny uzasadniający konkluzję o wystąpieniu którejś z przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie wskazuje się, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne.
Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (zob. np. post. NSA z dnia 20 lipca 2015 r. II FZ 542/15, post. WSA w Krakowie z 9 września 2015 r. I SA/Kr 1247/15 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu Skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania wydanej dla niej decyzji.
Uzasadnienie wniosku, obok przytoczenia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., zawierało bowiem wyłącznie hasłowe wskazanie na wiązaną z wykonaniem decyzji SKO obawę ograniczenia dochodów z działalności gospodarczej skarżącej.
Skarżąca jednak nie tylko nie udokumentowała istnienia wskazywanych przesłanek, lecz we fragmencie uzasadnienia skargi, poświęconym rozpoznawanemu wnioskowi, nawet nie podała konkretnych danych i informacji świadczących o tym, że rzeczywiście cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych może prowadzić do skutków o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. O niebezpieczeństwie ich wystąpienia nie przekonuje ogólne i niekonkretne stwierdzenie o grożącej rodzinie Skarżącej znacznej szkodzie, ponieważ wyłącznie na jego podstawie nie można poczynić ustaleń koniecznych z punktu widzenia oceny istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Wobec braku w oświadczeniu skarżącej konkretnych informacji oraz nieprzedstawienia dokumentów obrazujących jej sytuację finansową, niemożliwe było niewątpliwe ustalenie w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na sytuację Skarżącej i jej rodziny oraz czy nie spowoduje dla nich następstw o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Tym samym Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówił uwzględnienia jej wniosku w tym przedmiocie. Zgodnie z art. 61 § 5 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.