Uzasadnienie
P.P., działając przez ojca J.A.P. jako pełnomocnika, wniósł o wznowienie postępowania sądowego, zainicjowanego jego skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z 29 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Go 542/08.
Działająca w charakterze przyznanego na zasadzie prawa pomocy pełnomocnika skarżącego adw. E.S. uzupełniła braki formalne powyższej skargi o wznowienie postępowania, przedstawiła stanowisko procesowe skarżącego w niniejszej sprawie, a także złożyła swoją pisemną opinię o bezzasadności tego środka prawnego, wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 24 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił powyższą skargę o wznowienie postępowania.
Wyznaczony pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a.
Biorąc pod uwagę, że przepisy prawa nie przewidują sytuacji, w której pełnomocnikowi ustanowionemu na zasadzie prawa pomocy przyznaje się wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, zaś czynności podjęte przez adw. E.S. w ramach udzielonej skarżącemu pomocy prawnej miały miejsce w ramach postępowania pierwszoinstancyjnego, kwota 240 zł tytułem wynagrodzenia z tego tytułu została przyznana na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Ponadto stawkę opłaty w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%).
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.