Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższa decyzja Wojewody została doręczona dnia 8 marca 2017 r., na adres podany w skardze, a wcześniej we wniosku inicjującym postępowanie administracyjne. Odebrał ją G.M., określający się jako "kierownik" i posługujący się firmową pieczęcią przedsiębiorstwa skarżącego. W decyzji zawarte zostało pouczenie o prawie do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem tego organu.
Dnia 10 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 6 akt sądowych) B.S. wniósł listem poleconym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., za pośrednictwem Wojewody, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] marca 2017 roku nr [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej w skrócie p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, decyzja Wojewody z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] została doręczona dnia 8 marca 2017 r., na adres podany w skardze, a wcześniej we wniosku inicjującym postępowanie administracyjne. Odebrał ją G.M., określający się jako "kierownik" i posługujący się firmową pieczęcią przedsiębiorstwa skarżącego. Treść dokumentacji znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy (m.in. kopie aktu notarialnego z dnia [...] marca 2008 r., projektu budowlanego, k. 14, decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], k.
17) oraz treść pieczęci firmowej przedsiębiorstwa skarżącego wskazują, że pod adresem tym znajduje się siedziba prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej. W konsekwencji jest to zatem miejsce, w którym skarżący wykonuje swoją pracę. W myśl art. 72 § 2 p.p.s.a., jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism.
Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na tę decyzję rozpoczął swój bieg w dniu następnym, tj. 9 marca 2017 r. i upłynął z dniem 7 kwietnia 2017 r. (dzień roboczy – piątek). Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi, zawartego w zaskarżonej decyzji, skarga została wniesiona drogą pocztową dnia 10 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 6 akt sądowych), tzn. trzy dni po upływie przewidzianego w tym celu ustawowego trzydziestodniowego terminu. Z tej przyczyny skarga nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.