Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 lipca 2015r., sygn. akt II SA/Go 369/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę S.J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry.
Po wydaniu powyższego postanowienia, pismem z dnia [...] sierpnia 2016r. (k. 139 akt sądowych), uzupełnionym dnia [...] września 2016r. (k. 144 akt sądowych) S.J. złożył m.in. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie z dnia 21 czerwca 2016 r.
Po rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od powyższego zażalenia, skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania. W załączeniu skarżącemu przesłano formularz PPF. Wezwanie powyższe zostało uznane za skutecznie doręczone z dniem 16 stycznia 2017 r. (k. 169 akt sądowych).
Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 8 lutego 2017 r. wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania, z uwagi na niezłożenie w wyznaczonym terminie tego wniosku na urzędowym formularzu PPF.
Od powyższego zarządzenia S.J. złożył w ustawowym terminie sprzeciw, wnosząc o przyznanie prawa pomocy. Zdaniem skarżącego okoliczności uzasadniają przyznanie mu tego prawa, a wniosek został złożony na urzędowym formularzu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania.
W razie wniesienia sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego zastosowanie znajduje przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecna wersja obowiązująca – t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a.
Z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) wynika, iż do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie przywołanej ustawy nowelizującej, tzn. przed 15 sierpnia 2015 r., stosuje się ten przepis w brzmieniu sprzed nowelizacji, natomiast do spraw wszczętych po 15 sierpnia 2015 r. stosuje się tę regulację w nowym brzmieniu. Sprawa niniejsza została wszczęta wniesieniem skargi w dniu 7 maja 2015 r. (k. 5 akt sądowych) co oznacza, że zastosowanie znajduje w niej przepis art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed 15 sierpnia 2015 r. W myśl tego przepisu, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu środek ten został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do treści art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do wojewódzkiego sądu administracyjnego na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). Przepisy art. 252 § 2 i art. 257 p.p.s.a. mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Zatem w sytuacji, gdy strona ubiega się o przyznanie prawa pomocy, obowiązana jest każdorazowo złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, przy czym ustawa nie przewiduje zwolnienia wnioskodawcy z obowiązku dopełnienia tego wymogu formalnego.
W niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do usunięcia braku formalnego wniosku z dnia [...] sierpnia 2016 r. o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie tego wniosku na urzędowym formularzu PPF, przy czym przesyłka zawierająca to wezwanie oraz załączony druk formularza, na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. została uznana za skutecznie doręczoną z dniem 16 stycznia 2017 r. (k. 169 akt sądowych). Termin do usunięcia powyższego braku formalnego rozpoczął zatem swój bieg dnia 17 stycznia 2017 r. i upłynął z dniem 23 stycznia 2017 r. (dzień roboczy – poniedziałek). Pomimo prawidłowego wezwania skarżący nie usunął braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF, co obliguje do pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 257 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.