Uzasadnienie
"G" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] listopada 2010 r., nr [...], utrzymującą w mocy Decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] sierpnia 2010 r., nr [...], odmawiającą dokonania zmiany zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubuskiego, udzielonego przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzją nr [...] z [...] lipca 2009 r. w zakresie zmiany "nazwy" właściciela punktu gier na automatach o niskich wygranych. Wraz z wniesieniem skargi strona uiściła na rachunek bankowy Sądu wpis sądowy od ww. skargi w kwocie 500 złotych (pięćset) wskazując w tytule wpłaty, iż skarga dotyczy zaskarżonej decyzji (k. 3 akt sprawy).
Wyrokiem z dnia 10 marca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 23 kwietnia 2011r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.-dalej "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga. Zgodnie z przepisem art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.
Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu, zgodnie z art. 233 p.p.s.a., określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Przepis § 2 ust. 2 tego rozporządzenia określa wysokość wpisów stałych pobieranych w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej, której zakres określono w 27 punktach tego przepisu. Jednocześnie regulacja zawarta w całym § 2 rozporządzenia, tj. w ustępach 1-6, wskazuje, że przepis ten musi być stosowany ściśle, tj. w ten sposób, że chodzi tu o skargi na decyzje dotyczące koncesji, zezwolenia czy pozwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie określonym w 27 punktach tego przepisu. Z kolei koncesja, zezwolenie lub pozwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej, o czym mowa w § 2 ust. 2 rozporządzenia, to w istocie decyzja administracyjna w tym przedmiocie: a więc inaczej mówiąc skarga na decyzję dotyczącą koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej utrzymująca w mocy decyzję odmawiającą dokonania zmiany zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
W niniejszej sprawie strona kwestionuje więc decyzję organu administracji odmawiającą zmiany decyzji ostatecznej, a zatem bez względu na przedmiot tej ostatniej, to przepis § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. stanowi podstawę określenia wysokości wpisu od skargi. Zgodnie z tym przepisem w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł (tak też: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 13 stycznia 2011 r. sygn. akt II GZ 431/10, z dnia 29 listopada 2010 r. sygn. akt II GZ 415/10, z dnia 29 listopada 2010r. sygn. akt II GZ 356/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Reasumując Sąd uznał, iż "G" Spółka z o.o. zobowiązana była do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze, zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, iż opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt, Sąd postanowił, jak w sentencji.