Uzasadnienie
Dnia 16 maja 2007 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) J.D. wniósł skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki budynku gospodarczego. Wnosząc skargę, J.D. nie uiścił wpisu sądowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 maja 2007 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł – stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Do dnia 27 czerwca 2007 r, skarżący nie uiścił wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie wskazać należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 w związku z art. 220 § 1 i art. 212 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 roku Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w wyznaczonym terminie uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi przez Sąd. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że do dnia 27 czerwca 2007 roku skarżący nie uiścił wpisu, do którego został zobowiązany.
Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został doręczony skarżącemu w dniu 1 czerwca 2007 roku. Z uwagi na powyższe należało uznać, iż termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 8 czerwca 2007 roku.
Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.