Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.z 24 września 2024 r., sygn. akt II SA/Go 378/24

Uzasadnienie

A. M., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na pismo Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...], którym organ poinformował A. M. o pozostawieniu złożonego przez nią w dniu [...] maja 2024 r. wniosku o przyznanie dodatku osłonowego bez rozpoznania. W skardze skarżąca zarzuciła naruszenie art. 2 ust. 9a ustawy o dodatku osłonowym poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie wyrażające się w przyjęciu, iż decydującą dla rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku osłonowego jest bezwzględnie data wpływu wniosku do organu i niedopuszczalne jest - mimo zawarcia takiej informacji na stronie Urzędu Miasta [...] - złożenie powyższego wniosku za pośrednictwem Poczty Polskiej (poprzez nadanie przesyłki listownej poleconej). Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu – informacji oraz o uznanie istnienia uprawnienia do otrzymania przez nią dodatku osłonowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako nienależącej do właściwości sądów administracyjnych, ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się bowiem wyłącznie na podstawie prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi.

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2024 r., którym organ poinformował skarżącą o pozostawieniu bez rozpoznania złożonego przez nią w dniu [...] maja 2024 r. wniosku o przyznanie dodatku osłonowego. Zdaniem Sądu, zaskarżone pismo nie stanowi żadnej z wymienionych wyżej form działalności organów administracji publicznej, która mogłaby stanowić przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej. W szczególności, czynność taka nie kwalifikuje się jako czynność przewidziana w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., nie posiada bowiem cech rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej ani w znaczeniu procesowym ani materialnym. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie powyższego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki:

1. 1) akty i czynności mają charakter władczy, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, 3) muszą mieć charakter publicznoprawny, 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa. Oznacza to, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2012, s. 32).

W ocenie Sądu, zaskarżone pismo nie zawiera władczego rozstrzygnięcia, które decydowałoby o sytuacji prawnej strony, nie nakłada na nią żadnych konkretnych obowiązków ani nie przyznaje uprawnień, które wynikałyby z przepisów prawa. Pismo to zawiera jedynie stanowisko organu, który pisemnie poinformował skarżącą o pozostawieniu złożonego przez nią wniosku bez rozpoznania. Z tych powodów pismo Prezydenta Miasta [...] z [...] czerwca 2024 r. nie może zostać uznane za akt lub czynność podlegającą kognicji sądu administracyjnego; samo bowiem zajęcie stanowiska nie stanowi rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie (por. postanowienie NSA z 2 grudnia 2014 r., I OSK 2082/13; postanowienie WSA w Warszawie z 16 sierpnia 2005 r., I SA/Wa 1362/05).

W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd postanowił jak w sentencji.

Na marginesie Sąd wskazuje, że ewentualny brak podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiocie wnioskowanego przez A. M. dodatku osłonowego, może być przedmiotem jej skargi do Sądu na bezczynność organu w tym zakresie.