Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2012r. D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2012r. nr [...], w którym organ poinformował skarżącą, że w myśl ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych jest organem wyższego stopnia w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego i w tych sprawach kolegia są organami właściwymi w szczególności do rozpatrywania odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia, żądań wznowienia postępowania lub do stwierdzania nieważności decyzji. Pismo strony z dnia [...] marca 2012 r., skierowane do SKO, którym skarżąca zwróciła się o poinformowanie o sposobie załatwienia skargi na działalność pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej - odwołaniem od decyzji nie jest. Jeżeli więc nie ma odwołania to Kolegium daną sprawą się nie zajmuje.
SKO podało, iż skarga D.B. na działalność ww. pracowników została pismem z dnia [...] lutego 2012r. ([...]) przekazana organowi właściwemu - Przewodniczącemu Rady Miasta, o czym skarżąca była poinformowana.
Kolegium podało, iż nie jest organem nadzoru nad jednostkami organizacyjnymi gminy miejskiej, nie zajmuje się także poradnictwem prawnym i wyjaśnianiem treści przepisów. Nie ma również możliwości pozamerytorycznego wpływu na decyzje Przewodniczącego Rady Miasta.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. W tym zakresie Sąd bada czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego określonej przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), który stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Nadto granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.
Pismem z dnia [...] marca 2012r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze udzieliło stronie informacji, że myśl ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych jest organem wyższego stopnia w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego i w tych sprawach kolegia są organami właściwymi w szczególności do rozpatrywania odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia, żądań wznowienia postępowania lub do stwierdzania nieważności decyzji. Ponadto, że Kolegium nie jest organem nadzoru nad jednostkami organizacyjnymi gminy miejskiej, nie zajmuje się także poradnictwem prawnym i wyjaśnianiem treści przepisów, nie ma również możliwości pozamerytorycznego wpływu na decyzje organu I instancji i nie ma podstaw do podjęcia działań w sprawie.
Rozważenia w niniejszym postępowaniu wymagało, czy zaskarżone skargą pismo organu jest aktem lub czynnością o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 8 ppsa.
Z powyższego wynika w sposób jednoznaczny, iż zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie może być uznane za decyzję administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 ppsa), czy też postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ppsa) oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 ppsa, tj. nie stanowi indywidualnej interpretacji podatkowej, nie jest również aktem prawa miejscowego, czy też innym aktem z zakresu administracji publicznej wydanym przez właściwe organy jednostek samorządu terytorialnego, ani również aktem nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego.
Wreszcie, w ocenie tutejszego Sądu, nie stanowi ono również jednej z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa.
W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: akt lub czynność nie ma charakteru decyzji lub postanowienia, jest podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, ma charakter publicznoprawny. Co jednak najistotniejsze czynność taka (lub akt) dotyczyć musi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, tj. musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31).
Właśnie tej przesłanki nie wypełnia zaskarżone przez D.B. pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącej. Zawiera ono jedynie informację o zajętym w odniesieniu do skierowanej do organu korespondencji stanowisku.
Powyższe prowadzi do wniosku, że ww. pismo Kolegium nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skarga podlega odrzuceniu.