Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] – po rozpatrzeniu ponaglenia M.B. złożonego w sprawie [...] prowadzonej przez Ośrodek Pomocy Społecznej, działając na podstawie m.in. art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 713 ze zm.) oraz art. 37 § 1 i § 6 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej jako k.p.a.) – uznało, że organ rozpatrujący sprawę nie dopuścił się bezczynności ani przewlekłości w prowadzeniu postępowania.
Pismem z dnia [...] lutego 2018 r. M.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższe postanowienie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, wskazując, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 37 § 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność).
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego – wydane na skutek ponaglenia złożonego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. – wskazujące, że organ rozpatrujący sprawę nie dopuścił się bezczynności ani przewlekłości w prowadzeniu postępowania.
W orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, iż organ administracyjny właściwy do rozpoznania ponaglenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy aktów administracyjnych, wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych, incydentalnych kwestii wynikających w toku tego postępowania, a nie rozstrzygających o istocie sprawy. Postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie, jak również według k.p.a. nie przysługuje na nie zażalenie (art. 141 § 1 k.p.a.) (por. postanowienie NSA z dnia 16 października 2020 r., I OSK 2447/20 i wskazane w nim orzeczenia).
Oznacza to, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie należy do postanowień wskazanych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. i nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego.
W konsekwencji Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Na marginesie - mając na uwadze błędne pouczenie zawarte w postanowieniu Kolegium o możliwości zaskarżenia go do sądu - należy wskazać, że o ile na postanowienie to skarga do sądu administracyjnego nie przysługiwała, to jednak złożenie ponaglenia w sprawie administracyjnej spowodowało, że skarżący może wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność lub przewlekłość postępowania (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Skargę taką strona może bowiem wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).