Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.z 12 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Go 394/11

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] marca 2011r. D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kilka postanowień i pism Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w tym również pismo z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...]. Pismem tym organ wyjaśnił stronie, w jaki sposób zostały załatwione sprawy z jej skarg z dnia [...] grudnia 2010r. na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej podając, że ww. pisma zostały przekazane wg właściwości Przewodniczącemu Rady Miasta. Ponadto Kolegium wskazało, że Przewodniczący Rady Miasta pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. poinformował Prezesa SKO, iż skargi strony na działalności Dyrektora MOPS nie zawierają żadnych nowych okoliczności uzasadniających jej uwzględnienie.

W uzasadnieniu skargi D.B. wyraziła swoje niezadowolenie ze sposobu załatwiania spraw inicjowanych jej wnioskami oraz przedstawiła swoją opinię na temat postępowania organu I i II instancji w zakresie wydawanych w jej sprawach decyzji. Skarżąca zarzuciła, iż Kolegium ograniczyło swoje postępowanie do przepisania stanowiska przedstawionego przez Przewodniczącego Rady Miasta. D.B. polemizując ze stanowiskiem wyrażonym przez organ wywiodła, iż Przewodniczący Rady Miejskiej celowo nie dopuszcza do rozpoznania jej skargi wnoszonych, w trybie art. 227 K.p.a. na sesji Rady Miejskiej.

W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie z uwagi na to, iż zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu spraw, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Poddanie w przepisie art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej jako "P.p.s.a.", który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W rozpatrywanej sprawie należało rozważyć, czy zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2011r. stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 P.p.s.a. Z analizy treści zaskarżonego pisma, znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy (k. 9 akt sprawy) wynika, iż nie jest ono decyzją czy postanowieniem. W dalszej kolejności należało rozważyć, czy pismo to mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki:

1. 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia,
2. 2) mają charakter zewnętrzny, co oznacza, że są skierowane do podmiotu nie podporządkowanego organizacyjnie, ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność,
3. 3) są skierowane do indywidualnego podmiotu,
4. 4) mają charakter publicznoprawny,
5. 5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2008, str. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009,
6. s. 29-31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji, a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 32).

Mając na uwadze powyższe należało przyjąć, iż zaskarżone pismo Kolegium nie spełnia wymogów innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W piśmie tym poinformowano jedynie skarżącą o stanowisku, jakie zajęła Rada Miejska w sprawie rozpoznania skarg strony na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. W ocenie Sądu zaskarżone pismo miało jedynie charakter wyjaśniający, a jego treść nie zawiera konkretyzacji jakichkolwiek uprawnień lub obowiązków. Dlatego też skarga nie mogła podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Natomiast § 3 tego przepisu wskazuje, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Regulacja tego przepisu jest dla sądu wiążąca i nie zależy od jego uznania.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.