Uzasadnienie
Prokurator Okręgowy złożył skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] marca 2005 roku, nr XXVIII/124/05 w sprawie regulaminu udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym dla uczniów zamieszkałych na terenie Gminy.
Uzasadniając swoje stanowisko Prokurator Okręgowy wskazał, iż zaskarżona uchwała rażąco narusza prawo w tym:
- - art. 90f pkt 3 i 4 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (tekst jednolity Dz. U. 2004r., nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) poprzez upoważnienie w § 5 ust. 2 i § 7 ust. 3 wójta gminy do określenia w drodze zarządzenia wzorów wniosku o przyznanie stypendium szkolnego i zasiłku szkolnego, pomimo braku po stronie rady gminy upoważnienia do delegowania na rzecz organu wykonawczego gminy upoważnienia do kreślenia trybu udzielenia stypendium szkolnego,
- - art. 40 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. 2001r., nr 142 poz. 1951 z późn. zm.) i art. 90f pkt 3 poprzez ustalenie w § 5 ust. 3 pkt 7, iż niekompletne wnioski o przyznanie stypendium szkolnego nie będą rozpatrywane, pomimo braku po stronie rady gminy upoważnienia do wydania przepisów prawa miejscowego modyfikujących w tym zakresie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego i eliminujących tryb postępowania z podaniami nie czyniącymi zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, określony w art. 64 § 2 kpa,
- - art. 90f pkt 1 w zw. z art. 90d ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (tekst jednolity Dz. U. 2004, Nr 256 poz. 2572 ze zm.) poprzez uzależnienie w § 5 ust. 10 lit. "a" uprawnienia do otrzymywania stypendium szkolnego stanowiącego pomoc materialną o charakterze socjalnym od faktycznej realizacji przez ucznia obowiązku szkolnego, pomimo braku po stronie rady gminy kompetencji do uzależnienia udzielenia pomocy materialnej o charakterze socjalnym od kryteriów nie związanych z sytuacją materialną uczniów,
- - art. 40 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. 2001r., Nr 142 poz. 1591 z późn. zm.) i art. 90f pkt 3 poprzez ustalenie w § 5 ust. 10 lit. "d", iż realizacji stypendium zaprzestaje się gdy stypendium zostało przyznane na podstawie fałszywych lub nieważnych dokumentów potwierdzających trudną sytuacje materialną ucznia, pomimo braku po stronie rady gminy upoważnienia do wydania przepisów prawa miejscowego modyfikujących w tym zakresie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego i zmieniających tryb postępowania przewidziany w sytuacji gdy dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe.
Z uwagi na powyższe Prokurator Okręgowy wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały, w części obejmującej § 5 ust. 2, § 5 ust. 3 pkt 7, § 5 ust. 10 lit. "a", § 5 ust. 10 lit. "d" oraz § 7 ust. 3.
Uchwałą nr XXIV/149/09 z dnia [...] kwietnia 2009 roku, Rada Gminy uwzględniając w całości skargę Prokuratora Okręgowego, uchyliła § 5 ust. 3 pkt 7, § 5 ust. 10 lit. "a", § 5 ust. 10 lit. "d" oraz § 7 ust. 3 zaskarżonej uchwały. Jednocześnie w § 5 ust 2 wskazanej wyżej uchwały otrzymał brzmienie: "Wzór wniosku stanowi załącznik Nr 1 do uchwały". Nadto skreślono treść rozdziału VII "Komisja stypendialna" oraz ustalono wzór wniosku o przyznanie świadczenia pomocy materialnej o charakterze socjalnym.
Z uwagi na uwzględnienie skargi przez Radę Gminy, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, wezwano stronę skarżącą do wskazania aktualnego stanowiska w sprawie.
Pismem z dnia 8 czerwca 2009 roku Prokurator Okręgowy, zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) cofnął przedmiotową skargę i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o umorzenie niniejszego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Cofnięcie skargi przez Prokuratora Okręgowego należało uznać za skuteczne.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, przy czym jej cofnięcie wiąże sąd. Sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne tylko wtedy, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.).
Rada Gminy działając w trybie autokontroli uwzględniła w całości skargę Prokuratora Okręgowego i [...] kwietnia 2009 roku podjęła uchwałę nr XXIV/149/09 zmieniającą w zakwestionowanym przez Prokuratora Okręgowego zakresie uchwałę nr X/50/07 z dnia [...] września 2007 roku, a zatem Rada Gminy postąpiła zgodnie ze stanowiskiem strony skarżącej. W tej sytuacji Prokurator Okręgowy oświadczył, iż cofa skargę.
Jednocześnie w sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 60 in fine p.p.s.a., obligujące sąd do uznania, że cofnięcie skargi jest czynnością niedopuszczalną.
W konsekwencji należało postępowanie umorzyć zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.