Uzasadnienie
W dniu 13 stycznia 2005r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga W.S. na uchwałę Nr [...] Rady Gminy i Miasta z dnia [...] sierpnia 1997r. w sprawie zbycia mienia stanowiącego własność Gminy.
W uzasadnieniu skargi podano, że przedmiotowa uchwała narusza prawa skarżącego, gdyż przy jej podjęciu nie wzięto pod uwagę prawa pierwszeństwa nabycia lokalu mieszkalnego przez najemcę wynikającego z przepisów ustawy z dnia 21.08.1987 r. o gospodarce nieruchomościami.
Skarżący pismem z dnia [...] października 2004r. wezwał Burmistrza do usunięcia naruszenia prawa w odniesieniu do uchwały [...] Rady Miejskiej z dnia [...] sierpnia 1997r. w sprawie zbycia mienia stanowiącego własność Gminy.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna podała, że skarżący nie wzywał Rady Miasta do usunięcia naruszenia prawa. Nadto wskazano, że o takiej możliwości został pouczony przez Wojewodę w piśmie z dnia [...] października 1998r.
Na rozprawie w dniu 08 grudnia 2005r. pełnomocnik Rady Miasta wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje:
Na wstępie należy zauważyć, że na podstawie § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. i Kielcach rozpoznawanie spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz.U. Nr 187, poz. 1926) w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 187. poz.1927) sprawy w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na terenie woj. lubuskiego zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu – zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp.
Na mocy cytowanych przepisów sąd ten, z dniem 01 lipca 2005r. stał się właściwy do rozpatrzenia przedmiotowej skargi.
Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Sąd przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy zobowiązany jest do badania czy zostały spełnione przesłanki dopuszczalności wniesienia skargi.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz.1591 z póz. zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy można wnieść po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to skierować należy do organu, który wydał kwestionowaną uchwałą.
Na podstawie art. 133 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga sprawę na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy wynika, że skarżący W.S. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierował do Burmistrza. Organem który wydał skarżoną uchwałę była Rada Miasta. Z tego też względu wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowanego do Burmistrza z dnia [...].10.2004r. nie można uznać za zachowanie trybu określonego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Z uwagi, że nie został wyczerpany tryb postępowania administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. nie miał podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 zdanie pierwsze ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę odrzucił.
A. Juszczyk-Wiśniewska G. Staniszewska M. Ruszyński