Uzasadnienie
- 1 -
Sygn. akt II SA/Go 409/07
U Z A S A D N I E N I E
D.B. wniosła skargę w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) na uchwałę Rady Miasta z [...] marca 2007r. Nr VI/69/07 w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Prezydenta Miasta. Uchwałą tą Rada Miasta uznała skargę D.B. z 4 stycznia 2007r. na działalność Prezydenta Miasta za bezzasadną.
W skardze na uchwałę Rady Miasta skarżąca wskazała, że uchwała ta narusza jej interes prawny, oraz interes prawny "grupy mieszkańców", którzy mają także trudności i problemy związane z działalnością Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Skargę należało odrzucić.
Postępowanie w sprawach skarg i wniosków zostało uregulowane w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, którego Rozdział 2, obejmujący przepisy art. 227-240, normuje postępowanie skargowe. W myśl art. 227 kpa przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W sytuacji, gdy przepisy szczególne nie określają organów właściwych do rozpatrywania skarg, zgodnie z art. 229 pkt 3 kpa organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza, prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, jest rada gminy.
W postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII kpa, nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej. Stosownie do art. 237 § 3 kpa o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 kpa. Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono bowiem innym niż decyzje i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan – Kodeks postępowania administracyjnego, t. II, Wydawnictwo ZAKAMYCZE str. 544-545). Tego typu akty lub czynności muszą spełniać następujące przesłanki : nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych, muszą mieć charakter publicznoprawny, dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ostania przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek miedzy działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, str. 29-30). Zawiadomienie z art. 238 § 1 kpa nie posiada tej ostatniej cechy, co przesądza o niezaskarżalności tego typu czynności.
O orzecznictwie sądowym panuje ugruntowany pogląd, że tryb "ogólnoskargowy" (art. 221-240 kpa) jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi). Skarga z art. 227 kpa jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (wyrok NSA z 1.12.1998r. , III SA 1636/97, Lex Nr 37138; postanowienie NSA z 21.11.2000r. , III SAB 108/99, Lex Nr 48017 ; postanowienie WSA w Rzeszowie z 25.07.2005r. ; I SA/Rz 117/05, opubl. OWSS 2006/1/26, Lex Nr 165846). Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII kpa nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanowienie NSA z 9.12.1999r. , III SAB 7/99, opubl. ONSA 2001r. Nr 1 poz. 27, Lex Nr 40203).
Jeżeli chodzi o samą uchwałę rady gminy w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność wójta (burmistrza, prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, to można spotkać się z poglądem, iż uchwała rady gminy jako organu właściwego do oceny kwestionowanego postępowania organu wykonawczego gminy (art. 229 pkt 3 kpa) jest podejmowana w sprawie z zakresu administracji publicznej i podlega zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (wyrok NSA z 28.02.2002r. , II SA 2481/01, Lex Nr 81766). Bardziej przekonujące wydaje się jednak stanowisko wyrażone w innym orzeczeniu NSA, w którym stwierdzono, że organy jednostek samorządu terytorialnego podejmują co prawda uchwały we wszystkich sprawach należących do ich właściwości (co sugerowałoby możliwość zaskarżenia ich do sądu administracyjnego), jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 kpa są taką sama czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 kpa, którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. "Uznanie zatem, że w sytuacji, gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 kpa, nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby" (postanowienie NSA z 12.04.2001r. , I SA 2668/00, Lex Nr 54426). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę przychylił się do drugiego z przytoczonych poglądów.
W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga podlega odrzuceniu.
Sygn. akt II SA/Go 409/07
Dnia 10 lipca 2007r.
Z A R Z Ą D Z E N I E
1. Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczyć :
- skarżącej z pouczeniem o skardze kasacyjnej,
- pełnomocnikowi Rady Miasta.
2. Za 30 dni.
As. WSA M. Ruszyński