Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2009 r. D.B. złożyła w Samorządowym Kolegium Odwoławczym wniosek o przyznanie pomocy pieniężnej na wskazane we wniosku cele.
Postanowieniem nr SKO – [...] z dnia [...] marca 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. nr 142 poz. 1591 ze zm.), art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. nr 79 poz. 856 ze zm.) oraz art. 65 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. nr 98 poz. 1071 ze zm. – dalej "k.p.a."), przekazało w/w wniosek Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej do rozpatrzenia według właściwości.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze nr [...] z dnia [...] marca 2009 r., wskazując jednocześnie, iż z uwagi na okoliczność, że Kolegium nie ma w zwyczaju rozpatrywać składanych przez nią wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy, składa "reklamację" bezpośrednio do Sądu. Podkreśliła nadto biurokratyczne i przewlekłe działanie organów, które nie zmierzają do merytorycznego rozpatrzenia spraw, z którymi się zwraca, co skutkuje naruszeniem jej interesów prawnych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Organ potrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy tym z § 2 ww. przepisu wynika, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z wymienionego unormowania prawnego wynika więc jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest m.in. wyczerpanie środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym.
W niniejszej sprawie skarżąca jako przedmiot skargi wskazała postanowienie wydane w dniu [...] marca 2009 r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, którym organ przekazał sprawę innemu organowi zgodnie z właściwością.
Zgodnie z przepisem art. 65 § 1 in fine k.p.a. przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
W myśl przepisu art. 141 § 1 k.p.a. w związku z art. 127 § 1 k.p.a. i art. 144 k.p.a. na postanowienie, na które zgodnie z kodeksem przysługuje prawo wniesienia zażalenia, w przypadku gdy zostało wydane przez samorządowe kolegium odwoławcze, służy prawo wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Postanowienie z dnia [...] marca 2009 r. zostało wydane w I instancji i przysługiwał od niego środek zaskarżenia. W treści zaskarżonego skargą postanowienia zawarte zostało pouczenie, iż stronie przysługuje prawo złożenia w terminie 7 dni wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, iż skarżąca z przysługującego jej prawa nie skorzystała i pomimo że nie zgadzała się z postanowieniem organu, nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Co więcej, działanie skarżącej było świadome i zamierzone, bowiem jak sama wskazała w treści skargi do WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 27 kwietnia 2009 r., "że korzystając z pouczenia w nim SKO nigdy nie ma zwyczaju rozpatrywać moich wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy – stąd bezpośrednio występuję z reklamacją na to i poniższe w opisie z oznaczeniem inne postanowienia, które sąd powinien sprawdzić i inne".
Zatem, skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia służących od postanowienia nr SKO – [...] z dnia [...] marca 2009 r. Samorządowego Kolegium Odwoławcze, o których mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny, skargę wniesioną na postanowienie, wydane w I instancji, uznał za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.