Uzasadnienie
W trzech pismach (z dnia [...] kwietnia 2017 r.) skierowanych bezpośrednio do tut. Sądu, H.D. (Skarżąca) zawarła obszerne zastrzeżenia dotyczące spodziewanej eksmisji z lokalu komunalnego oraz wskazania przez Burmistrza Miasta lokalu socjalnego w celu zawarcia umowy najmu.
Do pisma z dnia [...] kwietnia 2017 r. dołączyła odpis i oryginał pisma Wydziału Spraw Społecznych Urzędu Miejskiego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] wystosowanego z upoważnienia burmistrza, a informującego adresatkę o konieczności opuszczenia zajmowanego lokalu mieszkalnego w związku z treścią wyroku orzekającego jej eksmisję z tego lokalu i przyznającego jej prawo do lokalu socjalnego jak również wskazujące konkretny lokal jako lokal socjalny.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu Burmistrz Miasta pismem z dnia [...] kwietnia poinformował, że nie prowadzi ani nie prowadził postępowania administracyjnego, którego stroną była lub jest H.D. (zbiór dokumentów Dz. K. 16/17).
Pisma skarżącej zostały zatem uznane za skargę na ww. pismo Burmistrza z dnia [...] marca 2017 r.(zarządzenie - k 1 akt WSA).
Burmistrz, w piśmie z dnia [...] maja 2017 r. zawierającym jego stanowisko dotyczące skargi H.D. stwierdził, że skarga nie jest zasadna, gdyż postępowanie i czynności związane z wyznaczeniem lokalu socjalnego były prawidłowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ kwestionowane w niej pismo nie podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – w skrócie: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zakres ich właściwości rzeczowej został uregulowany w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Przedmiotem skargi jest pismo informujące Skarżącą o przebiegu postępowania dotyczącego wskazania lokalu socjalnego oraz informujące o obowiązku opuszczenia mieszkania położonego w [...], z uwagi na prawomocny wyrok Sądu Rejonowego z dnia [...] czerwca 2016 r. sygn. akt [...] orzekający eksmisję Skarżącej z tego lokalu. Pismo zawierało jednocześnie informację o ofercie najmu lokalu socjalnego położonego w [...].
Wyjaśnić zatem należy, że zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy zostały uregulowane w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1610 – w skrócie: "u.o.p.l."). Przepisy tej ustawy nie zastrzegają dla załatwiania spraw przyznania lokali socjalnych formy aktu administracyjnego. Brak w nich zatem podstawy prawnej do wydawania decyzji administracyjnych. Zapewnianie lokali socjalnych, należące do zadań własnych gminy (art. 4 ust. 1 i 2 u.o.p.l.) i realizującej w tym zakresie zadania z zakresu administracji publicznej odbywa się bowiem w formie cywilnoprawnej. Art. 22 u.o.p.l. stanowi, że z zasobu mieszkaniowego gminy wydziela się część lokali, które przeznacza się na wynajem jako lokale socjalne.
Z kolei z art. 23 ust. 1 i 2 u.o.p.l. wynika, że uzyskanie prawa do lokalu socjalnego następuje na podstawie umowy najmu. Zarówno oferta zawarcia umowy, jak i sama czynność zawarcia umowy najmu stanowi czynność cywilnoprawną, a więc wszelkie spory wynikłe na tle stosunku prawnego najmu podlegają mogą być rozwiązywane przed sądem powszechnym (art. 1 i art. 2 § 1 k.p.c., co do kognicji sądu administracyjnego w sprawach wskazywania lokali socjalnych zob. np. post. NSA z dnia 29 grudnia 2011 r. I OSK 2303/11, z dnia 22 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 362/10, post. WSA w Warszawie z dnia 18 października 2012 r. II SA/Wa 1657/12 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl – w skrócie "CBOSA").
Uprawnienie H.D. do lokalu socjalnego nie wynikało z aktu administracyjnego, wydanego na podstawie u.o.p.l., lecz z prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] czerwca 2016 r. sygn. akt [...]. Czynność wskazania lokalu czyli czynność stanowiąca ofertę zawarcia umowy najmu nie miała charakteru administracyjnoprawnego lecz cywilnoprawny, gdyż zmierzała do nawiązania stosunku cywilnoprawnego najmu lokalu.
W odniesieniu do drugiej kwestii poruszanej w skardze i kwestionowanym nią piśmie Burmistrza Miasta czyli eksmisji z zajmowanego przez Skarżącą lokalu komunalnego należy stwierdzić, iż obowiązek opuszczenia i opróżnienia lokalu również wynikał z ww. wyroku Sądu Rejonowego, a nie z aktu administracyjnego, natomiast ewentualna eksmisja Skarżącej odbywać się będzie na podstawie przepisów regulujących egzekucję sądową (art. 1046 k.p.c.) podlegającej kontroli sądów powszechnych (art. 758 k.p.c.).
Sąd zaniechał w tej sytuacji podejmowania czynności zmierzających do bliższego wyjaśnienia istoty żądania Skarżącej. Z jej skargi, z dołączonego do niej pisma, ze stanowiska procesowego Burmistrza Miasta oraz z udostępnionych przez niego akt, niewątpliwie wynika bowiem, że sprawa której skarga dotyczy odnosi się do eksmisji z lokalu oraz do najmu lokalu przez gminę czyli czynności cywilnoprawnej. Kontrola sądowa w tym zakresie – jak wskazano wcześniej – nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił odrzucić skargę, przy czym zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł o tym na posiedzeniu niejawnym.