Uzasadnienie
K.K. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy nr LXV.559.2014 z dnia 15 kwietnia 2014 r w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego. Radnym, którego mandat wygasiła zaskarżona uchwała był skarżący. Skarżący zarzucił uchwale naruszenie przepisów: art. 16 ust. 2a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Przepisy wprowadzające Kodeks wyborczy (Dz.U Nr 21 poz. 13), art. 190 ust. 1 pkt. 3, ust. 2 i art. 7 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. ordynacja wyborcza rad gmin, rad powiatów i sejmików wojewódzkich (Dz.U Nr 176 poz. 1190), domagając się jej uchylenia w całości.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej bezprzedmiotowość. Stanowisko swoje organ uzasadnił w oparciu o następujący stan faktyczny:
Zarządzeniem zastępczym w dniu [...] czerwca 2013 r. nr [...] podjętym na podstawie art. 98 a ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U z 2013 r poz. 594) w związku z art. 190 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (tj. Dz Nr 176 poz. 1190) Wojewoda stwierdził wygaśnięcie mandatu radnego Rady Miasta K.K. z powodu utraty prawa wybieralności. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał,,że w wyniku wyborów bezpośrednich przeprowadzonych w dniu 21 listopada 2010 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw K.K. został wybrany radnym Rady Miasta na kadencję obejmującą lata 2010 – 2014.
W dniu [...] września 2012 r. Sąd Rejonowy Wydział Karny warunkowo umorzył wobec K.K. postępowanie karne o czyn z art. 178 a kk. W dniu [...] grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy Wydział Karny Odwoławczy utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji w zakresie orzeczenia o warunkowym umorzeniu i wyrok ten uprawomocnił się 10 grudnia 2012 r. Organ wskazał, iż w myśl art. 7 ust. 2 pkt. 2 ustawy ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw K.K. utracił prawo wybieralności.
W dniu [...] kwietnia 2013 r. Wojewoda wezwał Radę Miasta do podjęcia uchwały w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego K.K. w terminie 30 dni od dnia wezwania. Wobec niepodjęcia uchwały w tym przedmiocie w wyznaczonym terminie Wojewoda wydał przedmiotowe zarządzenie zastępcze.
Na powyższe zarządzenie Radny wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., którą Sąd wyrokiem z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Go 661/13 oddalił (wyrok nieprawomocny).
W dniu 15 kwietnia 2014 r Rada Miasta podjęła uchwałę nr LXV.559.2014 w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego na podstawie art. 190 ust. 1 pkt. 3 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw z powodu utraty prawa wybieralności radnego K.K..
W dniu [...] maja 2014r. rozstrzygnięciem nadzorczym Nr [...] Wojewoda stwierdził nieważność uchwały Nr LXV.559.2014. Rozstrzygniecie nadzorcze nie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i stało się prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do przepisu z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - w skrócie p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Z bezprzedmiotowością postępowania w rozumieniu wskazanego przepisu mamy do czynienia, kiedy w toku postępowania sądowoadministacyjnego, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja lub postanowienie zostanie pozbawione bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja lub postanowienie zostało zaskarżone, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia jej albo wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji itp. (por. T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 495) /patrz wyrok WSA w Gdańsku z 16.III.2007 r III SA.Gd 42/07/.
Powyższe należy odnieść także do trybu nadzorczego, jaki z mocy art. 86 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym sprawuje (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) Wojewoda sprawuje w stosunku do uchwał i zarządzeń organów gminy (art. 91 tej ustawy).
Stwierdzenie nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy jest bowiem podstawowym środkiem nadzorczym typu korygującego o charakterze merytorycznym i weryfikującym stosowanym przez organy nadzoru nad działalnością gminną: wojewodę i regionalną izbę obrachunkową.
Przedmiotem zaskarżenia do Sądu w niniejszej sprawie była uchwała, która w toku postępowania przed sądem a przed wydaniem wyroku, pozbawiona została bytu prawnego, mocą rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody. Tym samym przestał istnieć przedmiot zaskarżenia, bowiem w dniu wyrokowania nie było już substratu zaskarżenia. Wobec czego postępowanie przed Sądem podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.